द्वादशार्यासूर्यस्तुतिः उद्यन्नद्य विवस्वानारोहन्नुत्तरां दिवं देवः हृद्रोगं मम सूर्यो हरिमाणं चाऽऽशु नाशयतु निमिषार्धेनैकेन द्वे च शते द्वे सहस्रे द्वे क्रममाण योजनानां नमोऽस्तु ते नलिननाथाय कर्म-ज्ञान-ख-दशकं मनश्च जीव इति विश्व-सर्गाय द्वादशधा यो विचरति स द्वादश-मूर्तिरस्तु मोदाय त्वं हि यजुर्ऋक् साम त्वमागमस्त्वं वषट्कारः त्वं विश्वं त्वं हंसस्त्वं भानो परमहंसश्च शिवरूपाज्ज्ञानमहं त्वत्तो मुक्तिं जनार्दनाकारात् शिखिरूपादैश्वर्यं त्वत्तश्चारोग्यमिच्छामि त्वचि दोषा दृशि दोषा हृदि दोषा येऽखिलेन्द्रियज-दोषाः तान् पूषा हतदोषः किञ्चिद्रोषाग्निना दहतु धर्मार्थ-काम-मोक्ष-प्रतिरोधानुग्र-ताप-वेग-करान् बन्दी-कृतेन्द्रिय-गणान् गदान् विखण्डयतु चण्डांशुः येन विनेदं तिमिरं जगदेत्य ग्रसति चरमचरमखिलम् धृतबोधं तं नलिनीभर्तारं हर्तारमापदामीडे यस्य सहस्राभीशोरभीशु-लेशो हिमांशु-बिम्बगतः भासयति नक्तमखिलं भेदयतु विपद्-गणानरुणः तिमिरमिव नेत्र-तिमिरं पटलमिवाशेष-रोग-पटलं नः काशमिवाधि-निकायं कालपिता रोगयुक्ततां हरतात् वाताश्मरी-गदार्शस्त्वग्-दोष-महोदर-प्रमेहांश्च ग्रहणी-भगन्दराख्या महतीस्त्वं मे रुजो हंसि त्वं माता त्वं शरणं त्वं धाता त्वं धनं त्वमाचार्यः त्वं त्राता त्वं हर्ता विपदामर्क प्रसीद मम भानो इत्यार्या-द्वादशकं साम्बस्य पुरो नभःस्थलात् पतितम् पठतां भाग्य-समृद्धिः समस्त-रोग-क्षयश्च स्यात् ॥इति श्री-द्वादशार्यासूर्यस्तुतिः सम्पूर्णा॥

ద్వాదశార్యాసూర్యస్తుతిః ఉద్యన్నద్య వివస్వానారోహన్నుత్తరాం దివం దేవః హృద్రోగం మమ సూర్యో హరిమాణం చాఽఽశు నాశయతు నిమిషార్ధేనైకేన ద్వే చ శతే ద్వే సహస్రే ద్వే క్రమమాణ యోజనానాం నమోఽస్తు తే నలిననాథాయ కర్మ-జ్ఞాన-ఖ-దశకం మనశ్చ జీవ ఇతి విశ్వ-సర్గాయ ద్వాదశధా యో విచరతి స ద్వాదశ-మూర్తిరస్తు మోదాయ త్వం హి యజుర్ఋక్ సామ త్వమాగమస్త్వం వషట్కారః త్వం విశ్వం త్వం హంసస్త్వం భానో పరమహంసశ్చ శివరూపాజ్జ్ఞానమహం త్వత్తో ముక్తిం జనార్దనాకారాత్ శిఖిరూపాదైశ్వర్యం త్వత్తశ్చారోగ్యమిచ్ఛామి త్వచి దోషా దృశి దోషా హృది దోషా యేఽఖిలేన్ద్రియజ-దోషాః తాన్ పూషా హతదోషః కిఞ్చిద్రోషాగ్నినా దహతు ధర్మార్థ-కామ-మోక్ష-ప్రతిరోధానుగ్ర-తాప-వేగ-కరాన్ బన్దీ-కృతేన్ద్రియ-గణాన్ గదాన్ విఖణ్డయతు చణ్డాంశుః యేన వినేదం తిమిరం జగదేత్య గ్రసతి చరమచరమఖిలమ్ ధృతబోధం తం నలినీభర్తారం హర్తారమాపదామీడే యస్య సహస్రాభీశోరభీశు-లేశో హిమాంశు-బిమ్బగతః భాసయతి నక్తమఖిలం భేదయతు విపద్-గణానరుణః తిమిరమివ నేత్ర-తిమిరం పటలమివాశేష-రోగ-పటలం నః కాశమివాధి-నికాయం కాలపితా రోగయుక్తతాం హరతాత్ వాతాశ్మరీ-గదార్శస్త్వగ్-దోష-మహోదర-ప్రమేహాంశ్చ గ్రహణీ-భగన్దరాఖ్యా మహతీస్త్వం మే రుజో హంసి త్వం మాతా త్వం శరణం త్వం ధాతా త్వం ధనం త్వమాచార్యః త్వం త్రాతా త్వం హర్తా విపదామర్క ప్రసీద మమ భానో ఇత్యార్యా-ద్వాదశకం సామ్బస్య పురో నభఃస్థలాత్ పతితమ్ పఠతాం భాగ్య-సమృద్ధిః సమస్త-రోగ-క్షయశ్చ స్యాత్ ॥ఇతి శ్రీ-ద్వాదశార్యాసూర్యస్తుతిః సమ్పూర్ణా॥

dvādaśāryāsūryastutiḥ udyannadya vivasvānārohannuttarāṃ divaṃ devaḥ hṛdrogaṃ mama sūryo harimāṇaṃ cā''śu nāśayatu nimiṣārdhenaikena dve ca śate dve sahasre dve kramamāṇa yojanānāṃ namo'stu te nalinanāthāya karma-jñāna-kha-daśakaṃ manaśca jīva iti viśva-sargāya dvādaśadhā yo vicarati sa dvādaśa-mūrtirastu modāya tvaṃ hi yajurṛk sāma tvamāgamastvaṃ vaṣaṭkāraḥ tvaṃ viśvaṃ tvaṃ haṃsastvaṃ bhāno paramahaṃsaśca śivarūpājjñānamahaṃ tvatto muktiṃ janārdanākārāt śikhirūpādaiśvaryaṃ tvattaścārogyamicchāmi tvaci doṣā dṛśi doṣā hṛdi doṣā ye'khilendriyaja-doṣāḥ tān pūṣā hatadoṣaḥ kiñcidroṣāgninā dahatu dharmārtha-kāma-mokṣa-pratirodhānugra-tāpa-vega-karān bandī-kṛtendriya-gaṇān gadān vikhaṇḍayatu caṇḍāṃśuḥ yena vinedaṃ timiraṃ jagadetya grasati caramacaramakhilam dhṛtabodhaṃ taṃ nalinībhartāraṃ hartāramāpadāmīḍe yasya sahasrābhīśorabhīśu-leśo himāṃśu-bimbagataḥ bhāsayati naktamakhilaṃ bhedayatu vipad-gaṇānaruṇaḥ timiramiva netra-timiraṃ paṭalamivāśeṣa-roga-paṭalaṃ naḥ kāśamivādhi-nikāyaṃ kālapitā rogayuktatāṃ haratāt vātāśmarī-gadārśastvag-doṣa-mahodara-pramehāṃśca grahaṇī-bhagandarākhyā mahatīstvaṃ me rujo haṃsi tvaṃ mātā tvaṃ śaraṇaṃ tvaṃ dhātā tvaṃ dhanaṃ tvamācāryaḥ tvaṃ trātā tvaṃ hartā vipadāmarka prasīda mama bhāno ityāryā-dvādaśakaṃ sāmbasya puro nabhaḥsthalāt patitam paṭhatāṃ bhāgya-samṛddhiḥ samasta-roga-kṣayaśca syāt ||iti śrī-dvādaśāryāsūryastutiḥ sampūrṇā||