लक्ष्मीस्तोत्रम् विष्णुपुराणान्तर्गतम् श्री-पराशर उवाच सिंहासनगतः शक्रः सम्प्राप्य त्रिदिवं पुनः देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः इन्द्र उवाच नमस्ये सर्वलोकानां जननीमब्जसम्भवाम् श्रियमुन्निद्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थिताम् पद्मालयां पद्मकरां पद्मपत्रनिभेक्षणाम् वन्दे पद्ममुखीं देवीं पद्मनाभप्रियामहम् त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनी सन्ध्या रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च सौम्यासौम्यैर्जगद्रूपैस्त्वयैतद्देवि पूरितम् का त्वन्या त्वामृते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः अध्यास्ते देवदेवस्य योगचिन्त्यं गदाभृतः त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् विनष्टप्रायमभवत्त्वयेदानीं समेधितम् दाराः पुत्रास्तथाऽऽगारसुहृद्धान्यधनादिकम् भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान्नृणाम् शरीरारोग्यमैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखम् देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभम् त्वं माता सर्वलोकानां देवदेवो हरिः पिता त्वयैतद्विष्णुना चाम्ब जगद्व्याप्तं चराचरम् मा नः कोशस्तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदम् मा शरीरं कलत्रं च त्यजेथाः सर्वपावनि मा पुत्रान्मा सुहृद्वर्गं मा पशून्मा विभूषणम् त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्वक्षःस्थलालये सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयाऽमले त्वया विलोकिताः सद्यः शीलाद्यैरखिलैर्गुणैः कुलैश्वर्यैश्च युज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः पराङ्मुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे न ते वर्णयितुं शक्ता गुणाञ्जिह्वाऽपि वेधसः प्रसीद देवि पद्माक्षि माऽस्मांस्त्याक्षीः कदाचन श्री-पराशर उवाच एवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह हृष्टा शतक्रतुम् शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वभूतस्थिता द्विज श्रीरुवाच परितुष्टाऽस्मि देवेश स्तोत्रेणानेन ते हरे वरं वृणीष्व यस्त्विष्टो वरदाऽहं तवाऽऽगता इन्द्र उवाच वरदा यदि मे देवि वरार्हो यदि वाऽप्यहम् त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यमेष मेऽस्तु वरः परः स्तोत्रेण यस्तथैतेन त्वां स्तोष्यत्यब्धिसम्भवे स त्वया न परित्याज्यो द्वितीयोऽस्तु वरो मम श्रीरुवाच त्रैलोक्यं त्रिदशश्रेष्ठ न सन्त्यक्ष्यामि वासव दत्तो वरो मयाऽयं ते स्तोत्राराधनतुष्टया यश्च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानेन मानवः मां स्तोष्यति न तस्याहं भविष्यामि पराङ्मुखी ॥इति श्री-विष्णुपुराणे श्री-लक्ष्मीस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

లక్ష్మీస్తోత్రమ్ విష్ణుపురాణాన్తర్గతమ్ శ్రీ-పరాశర ఉవాచ సింహాసనగతః శక్రః సమ్ప్రాప్య త్రిదివం పునః దేవరాజ్యే స్థితో దేవీం తుష్టావాబ్జకరాం తతః ఇన్ద్ర ఉవాచ నమస్యే సర్వలోకానాం జననీమబ్జసమ్భవామ్ శ్రియమున్నిద్రపద్మాక్షీం విష్ణువక్షఃస్థలస్థితామ్ పద్మాలయాం పద్మకరాం పద్మపత్రనిభేక్షణామ్ వన్దే పద్మముఖీం దేవీం పద్మనాభప్రియామహమ్ త్వం సిద్ధిస్త్వం స్వధా స్వాహా సుధా త్వం లోకపావనీ సన్ధ్యా రాత్రిః ప్రభా భూతిర్మేధా శ్రద్ధా సరస్వతీ యజ్ఞవిద్యా మహావిద్యా గుహ్యవిద్యా చ శోభనే ఆత్మవిద్యా చ దేవి త్వం విముక్తిఫలదాయినీ ఆన్వీక్షికీ త్రయీ వార్తా దణ్డనీతిస్త్వమేవ చ సౌమ్యాసౌమ్యైర్జగద్రూపైస్త్వయైతద్దేవి పూరితమ్ కా త్వన్యా త్వామృతే దేవి సర్వయజ్ఞమయం వపుః అధ్యాస్తే దేవదేవస్య యోగచిన్త్యం గదాభృతః త్వయా దేవి పరిత్యక్తం సకలం భువనత్రయమ్ వినష్టప్రాయమభవత్త్వయేదానీం సమేధితమ్ దారాః పుత్రాస్తథాఽఽగారసుహృద్ధాన్యధనాదికమ్ భవత్యేతన్మహాభాగే నిత్యం త్వద్వీక్షణాన్నృణామ్ శరీరారోగ్యమైశ్వర్యమరిపక్షక్షయః సుఖమ్ దేవి త్వద్దృష్టిదృష్టానాం పురుషాణాం న దుర్లభమ్ త్వం మాతా సర్వలోకానాం దేవదేవో హరిః పితా త్వయైతద్విష్ణునా చామ్బ జగద్వ్యాప్తం చరాచరమ్ మా నః కోశస్తథా గోష్ఠం మా గృహం మా పరిచ్ఛదమ్ మా శరీరం కలత్రం చ త్యజేథాః సర్వపావని మా పుత్రాన్మా సుహృద్వర్గం మా పశూన్మా విభూషణమ్ త్యజేథా మమ దేవస్య విష్ణోర్వక్షఃస్థలాలయే సత్త్వేన సత్యశౌచాభ్యాం తథా శీలాదిభిర్గుణైః త్యజ్యన్తే తే నరాః సద్యః సన్త్యక్తా యే త్వయాఽమలే త్వయా విలోకితాః సద్యః శీలాద్యైరఖిలైర్గుణైః కులైశ్వర్యైశ్చ యుజ్యన్తే పురుషా నిర్గుణా అపి స శ్లాఘ్యః స గుణీ ధన్యః స కులీనః స బుద్ధిమాన్ స శూరః స చ విక్రాన్తో యస్త్వయా దేవి వీక్షితః సద్యో వైగుణ్యమాయాన్తి శీలాద్యాః సకలా గుణాః పరాఙ్ముఖీ జగద్ధాత్రీ యస్య త్వం విష్ణువల్లభే న తే వర్ణయితుం శక్తా గుణాఞ్జిహ్వాఽపి వేధసః ప్రసీద దేవి పద్మాక్షి మాఽస్మాంస్త్యాక్షీః కదాచన శ్రీ-పరాశర ఉవాచ ఏవం శ్రీః సంస్తుతా సమ్యక్ ప్రాహ హృష్టా శతక్రతుమ్ శృణ్వతాం సర్వదేవానాం సర్వభూతస్థితా ద్విజ శ్రీరువాచ పరితుష్టాఽస్మి దేవేశ స్తోత్రేణానేన తే హరే వరం వృణీష్వ యస్త్విష్టో వరదాఽహం తవాఽఽగతా ఇన్ద్ర ఉవాచ వరదా యది మే దేవి వరార్హో యది వాఽప్యహమ్ త్రైలోక్యం న త్వయా త్యాజ్యమేష మేఽస్తు వరః పరః స్తోత్రేణ యస్తథైతేన త్వాం స్తోష్యత్యబ్ధిసమ్భవే స త్వయా న పరిత్యాజ్యో ద్వితీయోఽస్తు వరో మమ శ్రీరువాచ త్రైలోక్యం త్రిదశశ్రేష్ఠ న సన్త్యక్ష్యామి వాసవ దత్తో వరో మయాఽయం తే స్తోత్రారాధనతుష్టయా యశ్చ సాయం తథా ప్రాతః స్తోత్రేణానేన మానవః మాం స్తోష్యతి న తస్యాహం భవిష్యామి పరాఙ్ముఖీ ॥ఇతి శ్రీ-విష్ణుపురాణే శ్రీ-లక్ష్మీస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

lakṣmīstotram viṣṇupurāṇāntargatam śrī-parāśara uvāca siṃhāsanagataḥ śakraḥ samprāpya tridivaṃ punaḥ devarājye sthito devīṃ tuṣṭāvābjakarāṃ tataḥ indra uvāca namasye sarvalokānāṃ jananīmabjasambhavām śriyamunnidrapadmākṣīṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitām padmālayāṃ padmakarāṃ padmapatranibhekṣaṇām vande padmamukhīṃ devīṃ padmanābhapriyāmaham tvaṃ siddhistvaṃ svadhā svāhā sudhā tvaṃ lokapāvanī sandhyā rātriḥ prabhā bhūtirmedhā śraddhā sarasvatī yajñavidyā mahāvidyā guhyavidyā ca śobhane ātmavidyā ca devi tvaṃ vimuktiphaladāyinī ānvīkṣikī trayī vārtā daṇḍanītistvameva ca saumyāsaumyairjagadrūpaistvayaitaddevi pūritam kā tvanyā tvāmṛte devi sarvayajñamayaṃ vapuḥ adhyāste devadevasya yogacintyaṃ gadābhṛtaḥ tvayā devi parityaktaṃ sakalaṃ bhuvanatrayam vinaṣṭaprāyamabhavattvayedānīṃ samedhitam dārāḥ putrāstathā''gārasuhṛddhānyadhanādikam bhavatyetanmahābhāge nityaṃ tvadvīkṣaṇānnṛṇām śarīrārogyamaiśvaryamaripakṣakṣayaḥ sukham devi tvaddṛṣṭidṛṣṭānāṃ puruṣāṇāṃ na durlabham tvaṃ mātā sarvalokānāṃ devadevo hariḥ pitā tvayaitadviṣṇunā cāmba jagadvyāptaṃ carācaram mā naḥ kośastathā goṣṭhaṃ mā gṛhaṃ mā paricchadam mā śarīraṃ kalatraṃ ca tyajethāḥ sarvapāvani mā putrānmā suhṛdvargaṃ mā paśūnmā vibhūṣaṇam tyajethā mama devasya viṣṇorvakṣaḥsthalālaye sattvena satyaśaucābhyāṃ tathā śīlādibhirguṇaiḥ tyajyante te narāḥ sadyaḥ santyaktā ye tvayā'male tvayā vilokitāḥ sadyaḥ śīlādyairakhilairguṇaiḥ kulaiśvaryaiśca yujyante puruṣā nirguṇā api sa ślāghyaḥ sa guṇī dhanyaḥ sa kulīnaḥ sa buddhimān sa śūraḥ sa ca vikrānto yastvayā devi vīkṣitaḥ sadyo vaiguṇyamāyānti śīlādyāḥ sakalā guṇāḥ parāṅmukhī jagaddhātrī yasya tvaṃ viṣṇuvallabhe na te varṇayituṃ śaktā guṇāñjihvā'pi vedhasaḥ prasīda devi padmākṣi mā'smāṃstyākṣīḥ kadācana śrī-parāśara uvāca evaṃ śrīḥ saṃstutā samyak prāha hṛṣṭā śatakratum śṛṇvatāṃ sarvadevānāṃ sarvabhūtasthitā dvija śrīruvāca parituṣṭā'smi deveśa stotreṇānena te hare varaṃ vṛṇīṣva yastviṣṭo varadā'haṃ tavā''gatā indra uvāca varadā yadi me devi varārho yadi vā'pyaham trailokyaṃ na tvayā tyājyameṣa me'stu varaḥ paraḥ stotreṇa yastathaitena tvāṃ stoṣyatyabdhisambhave sa tvayā na parityājyo dvitīyo'stu varo mama śrīruvāca trailokyaṃ tridaśaśreṣṭha na santyakṣyāmi vāsava datto varo mayā'yaṃ te stotrārādhanatuṣṭayā yaśca sāyaṃ tathā prātaḥ stotreṇānena mānavaḥ māṃ stoṣyati na tasyāhaṃ bhaviṣyāmi parāṅmukhī ||iti śrī-viṣṇupurāṇe śrī-lakṣmīstotraṃ sampūrṇam||