दुर्गा-स्तुतिः (अर्जुन-कृता) सञ्जय उवाच धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् अर्जुनस्य हितार्थाय कृष्णो वचनमब्रवीत् श्रीभगवानुवाच शुचिर्भूत्वा महाबाहो सङ्ग्रामाभिमुखे स्थितः पराजयाय शत्रूणां दुर्गास्तोत्रमुदीरय सञ्जय उवाच एवमुक्तोऽर्जुनः सङ्ख्ये वासुदेवेन धीमता अवतीर्य रथात्पार्थः स्तोत्रमाह कृताञ्जलिः अर्जुन उवाच नमस्ते सिद्धसेनानि आर्ये मन्दरवासिनि कुमारि कालि कापालि कपिले कृष्णपिङ्गले भद्रकालि नमस्तुभ्यं महाकालि नमोऽस्तु ते चण्डि चण्डे नमस्तुभ्यं तारिणि वरवर्णिनि कात्यायनि महाभागे करालि विजये जये शिखिपिच्छध्वजधरे नानाभरणभूषिते अट्टशूलप्रहरणे खड्गखेटकधारिणि गोपेन्द्रस्यानुजे ज्येष्ठे नन्दगोपकुलोद्भवे महिषासृक्प्रिये नित्यं कौशिकि पीतवासिनि अट्टहासे कोकमुखे नमस्तेऽस्तु रणप्रिये उमे शाकम्भरि श्वेते कृष्णे कैटभनाशिनि हिरण्याक्षि विरूपाक्षि सुधूम्राक्षि नमोऽस्तु ते वेदश्रुति महापुण्ये ब्रह्मण्ये जातवेदसि जम्बूकटकचैत्येषु नित्यं सन्निहितालये त्वं ब्रह्मविद्या विद्यानां महानिद्रा च देहिनाम् स्कन्दमातर्भगवति दुर्गे कान्तारवासिनि स्वाहाकारः स्वधा चैव कला काष्ठा सरस्वती सावित्री वेदमाता च तथा वेदान्त उच्यते स्तुताऽसि त्वं महादेवि विशुद्धेनान्तरात्मना जयो भवतु मे नित्यं त्वत्प्रसादाद्रणाजिरे कान्तारभयदुर्गेषु भक्तानां चाऽऽलयेषु च नित्यं वससि पाताले युद्धे जयसि दानवान् त्वं जम्भनी मोहिनी च माया ह्रीः श्रीस्तथैव च सन्ध्या प्रभावती चैव सावित्री जननी तथा तुष्टिः पुष्टिर्धृतिर्दीप्तिश्चन्द्रादित्यविवर्धिनी भूतिर्भूतिमतां सङ्ख्ये वीक्ष्यसे सिद्धचारणैः सञ्जय उवाच ततः पार्थस्य विज्ञाय भक्तिं मानववत्सला अन्तरिक्षगतोवाच गोविन्दस्याग्रतः स्थिता देव्युवाच स्वल्पेनैव तु कालेन शत्रूञ्जेष्यसि पाण्डव नरस्त्वमसि दुर्धर्ष नारायणसहायवान् अजेयस्त्वं रणेऽरीणामपि वज्रभृतः स्वयम् इत्येवमुक्त्वा वरदा क्षणेनान्तरधीयत लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो मेने विजयमात्मनः आरुरोह ततः पार्थो रथं परमसम्मतम् कृष्णार्जुनावेकरथौ दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः य इदं पठते स्तोत्रं कल्य उत्थाय मानवः यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो न भयं विद्यते सदा न चापि रिपवस्तेभ्यः सर्पाद्या ये च दंष्ट्रिणः न भयं विद्यते तस्य सदा राजकुलादपि विवादे जयमाप्नोति बद्धो मुच्यति बन्धनात् दुर्गं तरति चावश्यं तथा चोरैर्विमुच्यते सङ्ग्रामे विजयेन्नित्यं लक्ष्मीं प्राप्नोति केवलाम् आरोग्यबलसम्पन्नो जीवेद्वर्षशतं तथा एतद्दृष्टं प्रसादात्तु मया व्यासस्य धीमतः मोहादेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी तव पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मन्युवशानुगाः प्राप्तकालमिदं वाक्यं कालपाशेन कुण्ठिताः द्वैपायनो नारदश्च कण्वो रामस्तथाऽनघः अवारयंस्तव सुतं न चासौ तद्गृहीतवान् यत्र धर्मो द्युतिः कान्तिर्यत्र ह्रीः श्रीस्तथा मतिः यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि श्रीमद्भगवद्गीतापर्वणि त्रयोविंशोऽध्यायः॥

దుర్గా-స్తుతిః (అర్జున-కృతా) సఞ్జయ ఉవాచ ధార్తరాష్ట్రబలం దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితమ్ అర్జునస్య హితార్థాయ కృష్ణో వచనమబ్రవీత్ శ్రీభగవానువాచ శుచిర్భూత్వా మహాబాహో సఙ్గ్రామాభిముఖే స్థితః పరాజయాయ శత్రూణాం దుర్గాస్తోత్రముదీరయ సఞ్జయ ఉవాచ ఏవముక్తోఽర్జునః సఙ్ఖ్యే వాసుదేవేన ధీమతా అవతీర్య రథాత్పార్థః స్తోత్రమాహ కృతాఞ్జలిః అర్జున ఉవాచ నమస్తే సిద్ధసేనాని ఆర్యే మన్దరవాసిని కుమారి కాలి కాపాలి కపిలే కృష్ణపిఙ్గలే భద్రకాలి నమస్తుభ్యం మహాకాలి నమోఽస్తు తే చణ్డి చణ్డే నమస్తుభ్యం తారిణి వరవర్ణిని కాత్యాయని మహాభాగే కరాలి విజయే జయే శిఖిపిచ్ఛధ్వజధరే నానాభరణభూషితే అట్టశూలప్రహరణే ఖడ్గఖేటకధారిణి గోపేన్ద్రస్యానుజే జ్యేష్ఠే నన్దగోపకులోద్భవే మహిషాసృక్ప్రియే నిత్యం కౌశికి పీతవాసిని అట్టహాసే కోకముఖే నమస్తేఽస్తు రణప్రియే ఉమే శాకమ్భరి శ్వేతే కృష్ణే కైటభనాశిని హిరణ్యాక్షి విరూపాక్షి సుధూమ్రాక్షి నమోఽస్తు తే వేదశ్రుతి మహాపుణ్యే బ్రహ్మణ్యే జాతవేదసి జమ్బూకటకచైత్యేషు నిత్యం సన్నిహితాలయే త్వం బ్రహ్మవిద్యా విద్యానాం మహానిద్రా చ దేహినామ్ స్కన్దమాతర్భగవతి దుర్గే కాన్తారవాసిని స్వాహాకారః స్వధా చైవ కలా కాష్ఠా సరస్వతీ సావిత్రీ వేదమాతా చ తథా వేదాన్త ఉచ్యతే స్తుతాఽసి త్వం మహాదేవి విశుద్ధేనాన్తరాత్మనా జయో భవతు మే నిత్యం త్వత్ప్రసాదాద్రణాజిరే కాన్తారభయదుర్గేషు భక్తానాం చాఽఽలయేషు చ నిత్యం వససి పాతాలే యుద్ధే జయసి దానవాన్ త్వం జమ్భనీ మోహినీ చ మాయా హ్రీః శ్రీస్తథైవ చ సన్ధ్యా ప్రభావతీ చైవ సావిత్రీ జననీ తథా తుష్టిః పుష్టిర్ధృతిర్దీప్తిశ్చన్ద్రాదిత్యవివర్ధినీ భూతిర్భూతిమతాం సఙ్ఖ్యే వీక్ష్యసే సిద్ధచారణైః సఞ్జయ ఉవాచ తతః పార్థస్య విజ్ఞాయ భక్తిం మానవవత్సలా అన్తరిక్షగతోవాచ గోవిన్దస్యాగ్రతః స్థితా దేవ్యువాచ స్వల్పేనైవ తు కాలేన శత్రూఞ్జేష్యసి పాణ్డవ నరస్త్వమసి దుర్ధర్ష నారాయణసహాయవాన్ అజేయస్త్వం రణేఽరీణామపి వజ్రభృతః స్వయమ్ ఇత్యేవముక్త్వా వరదా క్షణేనాన్తరధీయత లబ్ధ్వా వరం తు కౌన్తేయో మేనే విజయమాత్మనః ఆరురోహ తతః పార్థో రథం పరమసమ్మతమ్ కృష్ణార్జునావేకరథౌ దివ్యౌ శఙ్ఖౌ ప్రదధ్మతుః య ఇదం పఠతే స్తోత్రం కల్య ఉత్థాయ మానవః యక్షరక్షఃపిశాచేభ్యో న భయం విద్యతే సదా న చాపి రిపవస్తేభ్యః సర్పాద్యా యే చ దంష్ట్రిణః న భయం విద్యతే తస్య సదా రాజకులాదపి వివాదే జయమాప్నోతి బద్ధో ముచ్యతి బన్ధనాత్ దుర్గం తరతి చావశ్యం తథా చోరైర్విముచ్యతే సఙ్గ్రామే విజయేన్నిత్యం లక్ష్మీం ప్రాప్నోతి కేవలామ్ ఆరోగ్యబలసమ్పన్నో జీవేద్వర్షశతం తథా ఏతద్దృష్టం ప్రసాదాత్తు మయా వ్యాసస్య ధీమతః మోహాదేతౌ న జానన్తి నరనారాయణావృషీ తవ పుత్రా దురాత్మానః సర్వే మన్యువశానుగాః ప్రాప్తకాలమిదం వాక్యం కాలపాశేన కుణ్ఠితాః ద్వైపాయనో నారదశ్చ కణ్వో రామస్తథాఽనఘః అవారయంస్తవ సుతం న చాసౌ తద్గృహీతవాన్ యత్ర ధర్మో ద్యుతిః కాన్తిర్యత్ర హ్రీః శ్రీస్తథా మతిః యతో ధర్మస్తతః కృష్ణో యతః కృష్ణస్తతో జయః ॥ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే భీష్మపర్వణి శ్రీమద్భగవద్గీతాపర్వణి త్రయోవింశోఽధ్యాయః॥

durgā-stutiḥ (arjuna-kṛtā) sañjaya uvāca dhārtarāṣṭrabalaṃ dṛṣṭvā yuddhāya samupasthitam arjunasya hitārthāya kṛṣṇo vacanamabravīt śrībhagavānuvāca śucirbhūtvā mahābāho saṅgrāmābhimukhe sthitaḥ parājayāya śatrūṇāṃ durgāstotramudīraya sañjaya uvāca evamukto'rjunaḥ saṅkhye vāsudevena dhīmatā avatīrya rathātpārthaḥ stotramāha kṛtāñjaliḥ arjuna uvāca namaste siddhasenāni ārye mandaravāsini kumāri kāli kāpāli kapile kṛṣṇapiṅgale bhadrakāli namastubhyaṃ mahākāli namo'stu te caṇḍi caṇḍe namastubhyaṃ tāriṇi varavarṇini kātyāyani mahābhāge karāli vijaye jaye śikhipicchadhvajadhare nānābharaṇabhūṣite aṭṭaśūlapraharaṇe khaḍgakheṭakadhāriṇi gopendrasyānuje jyeṣṭhe nandagopakulodbhave mahiṣāsṛkpriye nityaṃ kauśiki pītavāsini aṭṭahāse kokamukhe namaste'stu raṇapriye ume śākambhari śvete kṛṣṇe kaiṭabhanāśini hiraṇyākṣi virūpākṣi sudhūmrākṣi namo'stu te vedaśruti mahāpuṇye brahmaṇye jātavedasi jambūkaṭakacaityeṣu nityaṃ sannihitālaye tvaṃ brahmavidyā vidyānāṃ mahānidrā ca dehinām skandamātarbhagavati durge kāntāravāsini svāhākāraḥ svadhā caiva kalā kāṣṭhā sarasvatī sāvitrī vedamātā ca tathā vedānta ucyate stutā'si tvaṃ mahādevi viśuddhenāntarātmanā jayo bhavatu me nityaṃ tvatprasādādraṇājire kāntārabhayadurgeṣu bhaktānāṃ cā''layeṣu ca nityaṃ vasasi pātāle yuddhe jayasi dānavān tvaṃ jambhanī mohinī ca māyā hrīḥ śrīstathaiva ca sandhyā prabhāvatī caiva sāvitrī jananī tathā tuṣṭiḥ puṣṭirdhṛtirdīptiścandrādityavivardhinī bhūtirbhūtimatāṃ saṅkhye vīkṣyase siddhacāraṇaiḥ sañjaya uvāca tataḥ pārthasya vijñāya bhaktiṃ mānavavatsalā antarikṣagatovāca govindasyāgrataḥ sthitā devyuvāca svalpenaiva tu kālena śatrūñjeṣyasi pāṇḍava narastvamasi durdharṣa nārāyaṇasahāyavān ajeyastvaṃ raṇe'rīṇāmapi vajrabhṛtaḥ svayam ityevamuktvā varadā kṣaṇenāntaradhīyata labdhvā varaṃ tu kaunteyo mene vijayamātmanaḥ āruroha tataḥ pārtho rathaṃ paramasammatam kṛṣṇārjunāvekarathau divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ya idaṃ paṭhate stotraṃ kalya utthāya mānavaḥ yakṣarakṣaḥpiśācebhyo na bhayaṃ vidyate sadā na cāpi ripavastebhyaḥ sarpādyā ye ca daṃṣṭriṇaḥ na bhayaṃ vidyate tasya sadā rājakulādapi vivāde jayamāpnoti baddho mucyati bandhanāt durgaṃ tarati cāvaśyaṃ tathā corairvimucyate saṅgrāme vijayennityaṃ lakṣmīṃ prāpnoti kevalām ārogyabalasampanno jīvedvarṣaśataṃ tathā etaddṛṣṭaṃ prasādāttu mayā vyāsasya dhīmataḥ mohādetau na jānanti naranārāyaṇāvṛṣī tava putrā durātmānaḥ sarve manyuvaśānugāḥ prāptakālamidaṃ vākyaṃ kālapāśena kuṇṭhitāḥ dvaipāyano nāradaśca kaṇvo rāmastathā'naghaḥ avārayaṃstava sutaṃ na cāsau tadgṛhītavān yatra dharmo dyutiḥ kāntiryatra hrīḥ śrīstathā matiḥ yato dharmastataḥ kṛṣṇo yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ ||iti śrīmanmahābhārate bhīṣmaparvaṇi śrīmadbhagavadgītāparvaṇi trayoviṃśo'dhyāyaḥ||