कल्याणवृष्टिस्तोत्रम् कल्याणवृष्टिभिरिवामृतपूरिताभिर्- लक्ष्मीस्वयंवरणमङ्गलदीपिकाभिः सेवाभिरम्ब तव पादसरोजमूले नाकारि किं मनसि भक्तिमतां जनानाम् एतावदेव जननि स्पृहणीयमास्ते त्वद्वन्दनेषु सलिलस्थगिते च नेत्रे सान्निध्यमुद्यदरुणायुतसोदरस्य त्वद्विग्रहस्य परया सुधया प्लुतस्य ईशित्वभावकलुषाः कति नाम सन्ति ब्रह्मादयः प्रतियुगं प्रलयाभिभूताः एकः स एव जननि स्थिरसिद्धिरास्ते यः पादयोस्तव सकृत्प्रणतिं करोति लब्ध्वा सकृत् त्रिपुरसुन्दरि तावकीनं कारुण्यकन्दलितकान्तिभरं कटाक्षम् कन्दर्पकोटिसुभगास्त्वयि भक्तिभाजः सम्मोहयन्ति तरुणीर्भुवनत्रयेषु ह्रीङ्कारमेव तव नाम गृणन्ति वेदा मातस्त्रिकोणनिलये त्रिपुरे त्रिनेत्रे त्वत्संस्मृतौ यमभटादिभयं विहाय दीव्यन्ति नन्दनवने सह लोकपालैः हन्तुः पुरामधिगलं परिपूर्यमाणः क्रूरः कथं न भविता गरलस्य वेगः आश्वासनाय किल मातरिदं तवार्धं देहस्य शश्वदमृताप्लुतशीतलस्य सर्वज्ञतां सदसि वाक्पटुतां प्रसूते देवि त्वदङ्घ्रिसरसीरुहयोः प्रणामः किं च स्फुरन्मकुटमुज्ज्वलमातपत्रं द्वे चामरे च वसुधां महतीं ददाति कल्पद्रुमैरभिमतप्रतिपादनेषु कारुण्यवारिधिभिरम्ब भवत्कटाक्षैः आलोकय त्रिपुरसुन्दरि मामनाथं त्वय्येव भक्तिभरितं त्वयि दत्तदृष्टिम् हन्तेतरेष्वपि मनांसि निधाय चान्ये भक्तिं वहन्ति किल पामरदैवतेषु त्वामेव देवि मनसा वचसा स्मरामि त्वामेव नौमि शरणं जगति त्वमेव लक्ष्येषु सत्स्वपि तवाक्षिविलोकनानाम् आलोकय त्रिपुरसुन्दरि मां कथञ्चित् नूनं मयाऽपि सदृशं करुणैकपात्रं जातो जनिष्यति जनो न च जायते च ह्रीं ह्रीमिति प्रतिदिनं जपतां जनानां किं नाम दुर्लभमिह त्रिपुराधिवासे मालाकिरीटमदवारणमाननीयान्स्- तान्सेवते वसुमती स्वयमेव लक्ष्मीः सम्पत्कराणि सकलेन्द्रियनन्दनानि साम्राज्यदानकुशलानि सरोरुहाक्षि त्वद्वन्दनानि दुरितौघहरोद्यतानि मामेव मातरनिशं कलयन्तु नान्यम् कल्पोपसंहरण-कल्पित-ताण्डवस्य देवस्य खण्डपरशोः परमेश्वरस्य पाशाङ्कुशैक्षव-शरासन-पुष्पबाणा सा साक्षिणी विजयते तव मूर्तिरेका लग्नं सदा भवतु मातरिदं तवार्धं तेजः परं बहुल-कुङ्कुम-पङ्क-शोणम् भास्वत्किरीटममृतांशुकलावतंसं मध्ये त्रिकोणमुदितं परमामृतार्द्रम् ह्रीङ्कारमेव तव नाम तदेव रूपं त्वन्नाम सुन्दरि सरोजनिवासमूले त्वत्तेजसा परिणतं वियदादि भूतं सौख्यं तनोति सरसीरुहसम्भवादेः ह्रीङ्कारत्रयसम्पुटेन महता मन्त्रेण सन्दीपितं स्तोत्रं यः प्रतिवासरं तव पुरो मातर्जपेन्मन्त्रवित् तस्य क्षोणिभुजो भवन्ति वशगा लक्ष्मीश्चिरस्थायिनी वाणी निर्मलसूक्तिभारभरिता जागर्ति दीर्घं वयः ॥इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्री-गोविन्द-भगवत्पूज्य-पाद-शिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ श्री-कल्याणवृष्टिस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

కల్యాణవృష్టిస్తోత్రమ్ కల్యాణవృష్టిభిరివామృతపూరితాభిర్- లక్ష్మీస్వయంవరణమఙ్గలదీపికాభిః సేవాభిరమ్బ తవ పాదసరోజమూలే నాకారి కిం మనసి భక్తిమతాం జనానామ్ ఏతావదేవ జనని స్పృహణీయమాస్తే త్వద్వన్దనేషు సలిలస్థగితే చ నేత్రే సాన్నిధ్యముద్యదరుణాయుతసోదరస్య త్వద్విగ్రహస్య పరయా సుధయా ప్లుతస్య ఈశిత్వభావకలుషాః కతి నామ సన్తి బ్రహ్మాదయః ప్రతియుగం ప్రలయాభిభూతాః ఏకః స ఏవ జనని స్థిరసిద్ధిరాస్తే యః పాదయోస్తవ సకృత్ప్రణతిం కరోతి లబ్ధ్వా సకృత్ త్రిపురసున్దరి తావకీనం కారుణ్యకన్దలితకాన్తిభరం కటాక్షమ్ కన్దర్పకోటిసుభగాస్త్వయి భక్తిభాజః సమ్మోహయన్తి తరుణీర్భువనత్రయేషు హ్రీఙ్కారమేవ తవ నామ గృణన్తి వేదా మాతస్త్రికోణనిలయే త్రిపురే త్రినేత్రే త్వత్సంస్మృతౌ యమభటాదిభయం విహాయ దీవ్యన్తి నన్దనవనే సహ లోకపాలైః హన్తుః పురామధిగలం పరిపూర్యమాణః క్రూరః కథం న భవితా గరలస్య వేగః ఆశ్వాసనాయ కిల మాతరిదం తవార్ధం దేహస్య శశ్వదమృతాప్లుతశీతలస్య సర్వజ్ఞతాం సదసి వాక్పటుతాం ప్రసూతే దేవి త్వదఙ్ఘ్రిసరసీరుహయోః ప్రణామః కిం చ స్ఫురన్మకుటముజ్జ్వలమాతపత్రం ద్వే చామరే చ వసుధాం మహతీం దదాతి కల్పద్రుమైరభిమతప్రతిపాదనేషు కారుణ్యవారిధిభిరమ్బ భవత్కటాక్షైః ఆలోకయ త్రిపురసున్దరి మామనాథం త్వయ్యేవ భక్తిభరితం త్వయి దత్తదృష్టిమ్ హన్తేతరేష్వపి మనాంసి నిధాయ చాన్యే భక్తిం వహన్తి కిల పామరదైవతేషు త్వామేవ దేవి మనసా వచసా స్మరామి త్వామేవ నౌమి శరణం జగతి త్వమేవ లక్ష్యేషు సత్స్వపి తవాక్షివిలోకనానామ్ ఆలోకయ త్రిపురసున్దరి మాం కథఞ్చిత్ నూనం మయాఽపి సదృశం కరుణైకపాత్రం జాతో జనిష్యతి జనో న చ జాయతే చ హ్రీం హ్రీమితి ప్రతిదినం జపతాం జనానాం కిం నామ దుర్లభమిహ త్రిపురాధివాసే మాలాకిరీటమదవారణమాననీయాన్స్- తాన్సేవతే వసుమతీ స్వయమేవ లక్ష్మీః సమ్పత్కరాణి సకలేన్ద్రియనన్దనాని సామ్రాజ్యదానకుశలాని సరోరుహాక్షి త్వద్వన్దనాని దురితౌఘహరోద్యతాని మామేవ మాతరనిశం కలయన్తు నాన్యమ్ కల్పోపసంహరణ-కల్పిత-తాణ్డవస్య దేవస్య ఖణ్డపరశోః పరమేశ్వరస్య పాశాఙ్కుశైక్షవ-శరాసన-పుష్పబాణా సా సాక్షిణీ విజయతే తవ మూర్తిరేకా లగ్నం సదా భవతు మాతరిదం తవార్ధం తేజః పరం బహుల-కుఙ్కుమ-పఙ్క-శోణమ్ భాస్వత్కిరీటమమృతాంశుకలావతంసం మధ్యే త్రికోణముదితం పరమామృతార్ద్రమ్ హ్రీఙ్కారమేవ తవ నామ తదేవ రూపం త్వన్నామ సున్దరి సరోజనివాసమూలే త్వత్తేజసా పరిణతం వియదాది భూతం సౌఖ్యం తనోతి సరసీరుహసమ్భవాదేః హ్రీఙ్కారత్రయసమ్పుటేన మహతా మన్త్రేణ సన్దీపితం స్తోత్రం యః ప్రతివాసరం తవ పురో మాతర్జపేన్మన్త్రవిత్ తస్య క్షోణిభుజో భవన్తి వశగా లక్ష్మీశ్చిరస్థాయినీ వాణీ నిర్మలసూక్తిభారభరితా జాగర్తి దీర్ఘం వయః ॥ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీ-గోవిన్ద-భగవత్పూజ్య-పాద-శిష్యస్య శ్రీమచ్ఛఙ్కరభగవతః కృతౌ శ్రీ-కల్యాణవృష్టిస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

kalyāṇavṛṣṭistotram kalyāṇavṛṣṭibhirivāmṛtapūritābhir- lakṣmīsvayaṃvaraṇamaṅgaladīpikābhiḥ sevābhiramba tava pādasarojamūle nākāri kiṃ manasi bhaktimatāṃ janānām etāvadeva janani spṛhaṇīyamāste tvadvandaneṣu salilasthagite ca netre sānnidhyamudyadaruṇāyutasodarasya tvadvigrahasya parayā sudhayā plutasya īśitvabhāvakaluṣāḥ kati nāma santi brahmādayaḥ pratiyugaṃ pralayābhibhūtāḥ ekaḥ sa eva janani sthirasiddhirāste yaḥ pādayostava sakṛtpraṇatiṃ karoti labdhvā sakṛt tripurasundari tāvakīnaṃ kāruṇyakandalitakāntibharaṃ kaṭākṣam kandarpakoṭisubhagāstvayi bhaktibhājaḥ sammohayanti taruṇīrbhuvanatrayeṣu hrīṅkārameva tava nāma gṛṇanti vedā mātastrikoṇanilaye tripure trinetre tvatsaṃsmṛtau yamabhaṭādibhayaṃ vihāya dīvyanti nandanavane saha lokapālaiḥ hantuḥ purāmadhigalaṃ paripūryamāṇaḥ krūraḥ kathaṃ na bhavitā garalasya vegaḥ āśvāsanāya kila mātaridaṃ tavārdhaṃ dehasya śaśvadamṛtāplutaśītalasya sarvajñatāṃ sadasi vākpaṭutāṃ prasūte devi tvadaṅghrisarasīruhayoḥ praṇāmaḥ kiṃ ca sphuranmakuṭamujjvalamātapatraṃ dve cāmare ca vasudhāṃ mahatīṃ dadāti kalpadrumairabhimatapratipādaneṣu kāruṇyavāridhibhiramba bhavatkaṭākṣaiḥ ālokaya tripurasundari māmanāthaṃ tvayyeva bhaktibharitaṃ tvayi dattadṛṣṭim hantetareṣvapi manāṃsi nidhāya cānye bhaktiṃ vahanti kila pāmaradaivateṣu tvāmeva devi manasā vacasā smarāmi tvāmeva naumi śaraṇaṃ jagati tvameva lakṣyeṣu satsvapi tavākṣivilokanānām ālokaya tripurasundari māṃ kathañcit nūnaṃ mayā'pi sadṛśaṃ karuṇaikapātraṃ jāto janiṣyati jano na ca jāyate ca hrīṃ hrīmiti pratidinaṃ japatāṃ janānāṃ kiṃ nāma durlabhamiha tripurādhivāse mālākirīṭamadavāraṇamānanīyāns- tānsevate vasumatī svayameva lakṣmīḥ sampatkarāṇi sakalendriyanandanāni sāmrājyadānakuśalāni saroruhākṣi tvadvandanāni duritaughaharodyatāni māmeva mātaraniśaṃ kalayantu nānyam kalpopasaṃharaṇa-kalpita-tāṇḍavasya devasya khaṇḍaparaśoḥ parameśvarasya pāśāṅkuśaikṣava-śarāsana-puṣpabāṇā sā sākṣiṇī vijayate tava mūrtirekā lagnaṃ sadā bhavatu mātaridaṃ tavārdhaṃ tejaḥ paraṃ bahula-kuṅkuma-paṅka-śoṇam bhāsvatkirīṭamamṛtāṃśukalāvataṃsaṃ madhye trikoṇamuditaṃ paramāmṛtārdram hrīṅkārameva tava nāma tadeva rūpaṃ tvannāma sundari sarojanivāsamūle tvattejasā pariṇataṃ viyadādi bhūtaṃ saukhyaṃ tanoti sarasīruhasambhavādeḥ hrīṅkāratrayasampuṭena mahatā mantreṇa sandīpitaṃ stotraṃ yaḥ prativāsaraṃ tava puro mātarjapenmantravit tasya kṣoṇibhujo bhavanti vaśagā lakṣmīścirasthāyinī vāṇī nirmalasūktibhārabharitā jāgarti dīrghaṃ vayaḥ ||iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya śrī-govinda-bhagavatpūjya-pāda-śiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau śrī-kalyāṇavṛṣṭistotraṃ sampūrṇam||