ध्रुवस्तुतिः ध्रुव उवाच योऽन्तः प्रविश्य मम वाचमिमां प्रसुप्तां सञ्जीवयत्यखिलशक्तिधरः स्वधाम्ना अन्यांश्च हस्तचरणश्रवणत्वगादीन् प्राणान्नमो भगवते पुरुषाय तुभ्यम् एकस्त्वमेव भगवन्निदमात्मशक्त्या मायाख्ययोरुगुणया महदाद्यशेषम् सृष्ट्वाऽनुविश्य पुरुषस्तदसद्गुणेषु नानेव दारुषु विभावसुवद्विभासि त्वद्दत्तया वयुनयेदमचष्ट विश्वं सुप्तप्रबुद्ध इव नाथ भवत्प्रपन्नः तस्यापवर्ग्यशरणं तव पादमूलं विस्मर्यते कृतविदा कथमार्तबन्धो नूनं विमुष्टमतयस्तव मायया ते ये त्वां भवाप्ययविमोक्षणमन्यहेतोः अर्चन्ति कल्पकतरुं कुणपोपभोग्यम् इच्छन्ति यत्स्पर्शजं निरयेऽपि नॄणाम् या निर्वृतिस्तनुभृतां तव पादपद्म ध्यानाद्भवज्जनकथाश्रवणेन वा स्यात् सा ब्रह्मणि स्वमहिमन्यपि नाथ मा भूत् किं त्वन्तकासिलुलितात्पततां विमानात् भक्तिं मुहुः प्रवहतां त्वयि मे प्रसङ्गो भूयादनन्त महताममलाशयानाम् येनाञ्जसोल्बणमुरुव्यसनं भवाब्धिं नेष्ये भवद्गुणकथामृतपानमत्तः ते न स्मरन्त्यतितरां प्रियमीश मर्त्यं ये चान्वदः सुतसुहृद्गृहवित्तदाराः ये त्वब्जनाभ भवदीयपदारविन्द सौगन्ध्यलुब्धहृदयेषु कृतप्रसङ्गाः तिर्यङ्नगद्विजसरीसृपदेवदैत्य- मर्त्यादिभिः परिचितं सदसद्विशेषम् रूपं स्थविष्ठमज ते महदाद्यनेकं नातः परं परम वेद्मि न यत्र वादः कल्पान्त एतदखिलं जठरेण गृह्णन् शेते पुमान्स्वदृगनन्तसखस्तदङ्के यन्नाभिसिन्धुरुहकाञ्चनलोकपद्म गर्भे द्युमान्भगवते प्रणतोऽस्मि तस्मै त्वं नित्यमुक्तपरिशुद्धविबुद्ध आत्मा कूटस्थ आदिपुरुषो भगवांस्त्र्यधीशः यद् बुद्ध्यवस्थितिमखण्डितया स्वदृष्ट्या द्रष्टा स्थितावधिमखो व्यतिरिक्त आस्से यस्मिन्विरुद्धगतयो ह्यनिशं पतन्ति विद्यादयो विविधशक्तय आनुपूर्व्यात् तद् ब्रह्म विश्वभवमेकमनन्तमाद्यम् आनन्दमात्रमविकारमहं प्रपद्ये सत्याशिषो हि भगवंस्तव पादपद्मम् आशीस्तथानुभजतः पुरुषार्थमूर्तेः अप्येवमर्य भगवान्परिपाति दीनान् वाश्रेव वत्सकमनुग्रहकातरोऽस्मान् ॥इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थे स्कन्धे नवमेऽध्याये श्री-ध्रुवस्तुतिः सम्पूर्णा॥

ధ్రువస్తుతిః ధ్రువ ఉవాచ యోఽన్తః ప్రవిశ్య మమ వాచమిమాం ప్రసుప్తాం సఞ్జీవయత్యఖిలశక్తిధరః స్వధామ్నా అన్యాంశ్చ హస్తచరణశ్రవణత్వగాదీన్ ప్రాణాన్నమో భగవతే పురుషాయ తుభ్యమ్ ఏకస్త్వమేవ భగవన్నిదమాత్మశక్త్యా మాయాఖ్యయోరుగుణయా మహదాద్యశేషమ్ సృష్ట్వాఽనువిశ్య పురుషస్తదసద్గుణేషు నానేవ దారుషు విభావసువద్విభాసి త్వద్దత్తయా వయునయేదమచష్ట విశ్వం సుప్తప్రబుద్ధ ఇవ నాథ భవత్ప్రపన్నః తస్యాపవర్గ్యశరణం తవ పాదమూలం విస్మర్యతే కృతవిదా కథమార్తబన్ధో నూనం విముష్టమతయస్తవ మాయయా తే యే త్వాం భవాప్యయవిమోక్షణమన్యహేతోః అర్చన్తి కల్పకతరుం కుణపోపభోగ్యమ్ ఇచ్ఛన్తి యత్స్పర్శజం నిరయేఽపి నౄణామ్ యా నిర్వృతిస్తనుభృతాం తవ పాదపద్మ ధ్యానాద్భవజ్జనకథాశ్రవణేన వా స్యాత్ సా బ్రహ్మణి స్వమహిమన్యపి నాథ మా భూత్ కిం త్వన్తకాసిలులితాత్పతతాం విమానాత్ భక్తిం ముహుః ప్రవహతాం త్వయి మే ప్రసఙ్గో భూయాదనన్త మహతామమలాశయానామ్ యేనాఞ్జసోల్బణమురువ్యసనం భవాబ్ధిం నేష్యే భవద్గుణకథామృతపానమత్తః తే న స్మరన్త్యతితరాం ప్రియమీశ మర్త్యం యే చాన్వదః సుతసుహృద్గృహవిత్తదారాః యే త్వబ్జనాభ భవదీయపదారవిన్ద సౌగన్ధ్యలుబ్ధహృదయేషు కృతప్రసఙ్గాః తిర్యఙ్నగద్విజసరీసృపదేవదైత్య- మర్త్యాదిభిః పరిచితం సదసద్విశేషమ్ రూపం స్థవిష్ఠమజ తే మహదాద్యనేకం నాతః పరం పరమ వేద్మి న యత్ర వాదః కల్పాన్త ఏతదఖిలం జఠరేణ గృహ్ణన్ శేతే పుమాన్స్వదృగనన్తసఖస్తదఙ్కే యన్నాభిసిన్ధురుహకాఞ్చనలోకపద్మ గర్భే ద్యుమాన్భగవతే ప్రణతోఽస్మి తస్మై త్వం నిత్యముక్తపరిశుద్ధవిబుద్ధ ఆత్మా కూటస్థ ఆదిపురుషో భగవాంస్త్ర్యధీశః యద్ బుద్ధ్యవస్థితిమఖణ్డితయా స్వదృష్ట్యా ద్రష్టా స్థితావధిమఖో వ్యతిరిక్త ఆస్సే యస్మిన్విరుద్ధగతయో హ్యనిశం పతన్తి విద్యాదయో వివిధశక్తయ ఆనుపూర్వ్యాత్ తద్ బ్రహ్మ విశ్వభవమేకమనన్తమాద్యమ్ ఆనన్దమాత్రమవికారమహం ప్రపద్యే సత్యాశిషో హి భగవంస్తవ పాదపద్మమ్ ఆశీస్తథానుభజతః పురుషార్థమూర్తేః అప్యేవమర్య భగవాన్పరిపాతి దీనాన్ వాశ్రేవ వత్సకమనుగ్రహకాతరోఽస్మాన్ ॥ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయాం చతుర్థే స్కన్ధే నవమేఽధ్యాయే శ్రీ-ధ్రువస్తుతిః సమ్పూర్ణా॥

dhruvastutiḥ dhruva uvāca yo'ntaḥ praviśya mama vācamimāṃ prasuptāṃ sañjīvayatyakhilaśaktidharaḥ svadhāmnā anyāṃśca hastacaraṇaśravaṇatvagādīn prāṇānnamo bhagavate puruṣāya tubhyam ekastvameva bhagavannidamātmaśaktyā māyākhyayoruguṇayā mahadādyaśeṣam sṛṣṭvā'nuviśya puruṣastadasadguṇeṣu nāneva dāruṣu vibhāvasuvadvibhāsi tvaddattayā vayunayedamacaṣṭa viśvaṃ suptaprabuddha iva nātha bhavatprapannaḥ tasyāpavargyaśaraṇaṃ tava pādamūlaṃ vismaryate kṛtavidā kathamārtabandho nūnaṃ vimuṣṭamatayastava māyayā te ye tvāṃ bhavāpyayavimokṣaṇamanyahetoḥ arcanti kalpakataruṃ kuṇapopabhogyam icchanti yatsparśajaṃ niraye'pi nṝṇām yā nirvṛtistanubhṛtāṃ tava pādapadma dhyānādbhavajjanakathāśravaṇena vā syāt sā brahmaṇi svamahimanyapi nātha mā bhūt kiṃ tvantakāsilulitātpatatāṃ vimānāt bhaktiṃ muhuḥ pravahatāṃ tvayi me prasaṅgo bhūyādananta mahatāmamalāśayānām yenāñjasolbaṇamuruvyasanaṃ bhavābdhiṃ neṣye bhavadguṇakathāmṛtapānamattaḥ te na smarantyatitarāṃ priyamīśa martyaṃ ye cānvadaḥ sutasuhṛdgṛhavittadārāḥ ye tvabjanābha bhavadīyapadāravinda saugandhyalubdhahṛdayeṣu kṛtaprasaṅgāḥ tiryaṅnagadvijasarīsṛpadevadaitya- martyādibhiḥ paricitaṃ sadasadviśeṣam rūpaṃ sthaviṣṭhamaja te mahadādyanekaṃ nātaḥ paraṃ parama vedmi na yatra vādaḥ kalpānta etadakhilaṃ jaṭhareṇa gṛhṇan śete pumānsvadṛganantasakhastadaṅke yannābhisindhuruhakāñcanalokapadma garbhe dyumānbhagavate praṇato'smi tasmai tvaṃ nityamuktapariśuddhavibuddha ātmā kūṭastha ādipuruṣo bhagavāṃstryadhīśaḥ yad buddhyavasthitimakhaṇḍitayā svadṛṣṭyā draṣṭā sthitāvadhimakho vyatirikta āsse yasminviruddhagatayo hyaniśaṃ patanti vidyādayo vividhaśaktaya ānupūrvyāt tad brahma viśvabhavamekamanantamādyam ānandamātramavikāramahaṃ prapadye satyāśiṣo hi bhagavaṃstava pādapadmam āśīstathānubhajataḥ puruṣārthamūrteḥ apyevamarya bhagavānparipāti dīnān vāśreva vatsakamanugrahakātaro'smān ||iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃ caturthe skandhe navame'dhyāye śrī-dhruvastutiḥ sampūrṇā||