अहल्याकृत-रामस्तोत्रम् shlokacount42 अहल्योवाच अहो कृतार्थाऽस्मि जगन्निवास ते पादाब्जसंलग्नरजः कणादहम् स्पृशामि यत्पद्मजशङ्करादिभिः विमृग्यते रन्धितमानसैः सदा अहो विचित्रं तव राम चेष्टितं मनुष्यभावेन विमोहितं जगत् चलस्यजस्रं चरणादिवर्जितः सम्पूर्ण आनन्दमयोऽतिमायिकः यत्पादपङ्कजपरागपवित्रगात्रा भागीरथी भवविरिञ्चिमुखान् पुनाति साक्षात्स एव मम दृग्विषयो यदाऽऽस्ते किं वर्ण्यते मम पुराकृतभागधेयम् मर्त्यावतारे मनुजाकृतिं हरिं रामाभिधेयं रमणीयदेहिनम् धनुर्धरं पद्मविशाललोचनं भजामि नित्यं न परान् भजिष्ये यत्पादपङ्कजरजः श्रुतिभिर्विमृग्यं यन्नाभिपङ्कजभवः कमलासनश्च यन्नामसाररसिको भगवान्पुरारिः तं रामचन्द्रमनिशं हृदि भावयामि यस्यावतारचरितानि विरिञ्चिलोके गायन्ति नारदमुखा भवपद्मजाद्याः आनन्दजाश्रुपरिषिक्तकुचाग्रसीमा वागीश्वरी च तमहं शरणं प्रपद्ये सोऽयं परात्मा पुरुषः पुराणः एकः स्वयं ज्योतिरनन्त आद्यः मायातनुं लोकविमोहनीयां धत्ते परानुग्रह एष रामः अयं हि विश्वोद्भवसंयमानाम् एकः स्वमायागुणबिम्बितो यः विरिञ्चिविष्ण्वीश्वरनामभेदान् धत्ते स्वतन्त्रः परिपूर्ण आत्मा नमोऽस्तु ते राम तवाङ्घ्रिपङ्कजं श्रिया धृतं वक्षसि लालितं प्रियात् आक्रान्तमेकेन जगत्त्रयं पुरा ध्येयं मुनीन्द्रैरभिमानवर्जितैः जगतामादिभूतस्त्वं जगत्त्वं जगदाश्रयः सर्वभूतेष्वसंयुक्त एको भाति भवान् परः ओङ्कारवाच्यस्त्वं राम वाचामविषयः पुमान् वाच्यवाचकभेदेन भवानेव जगन्मयः कार्यकारणकर्तृत्वफलसाधनभेदतः एको विभासि राम त्वं मायया बहुरूपया त्वन्मायामोहितधियस्त्वां न जानन्ति तत्त्वतः मानुषं त्वाऽभिमन्यन्ते मायिनं परमेश्वरम् आकाशवत्त्वं सर्वत्र बहिरन्तर्गतोऽमलः असङ्गो ह्यचलो नित्यः शुद्धो बुद्धः सदव्ययः योषिन्मूढाऽहमज्ञा ते तत्त्वं जाने कथं विभो तस्मात्ते शतशो राम नमस्कुर्यामनन्यधीः देव मे यत्रकुत्रापि स्थिताया अपि सर्वदा त्वत्पादकमले सक्ता भक्तिरेव सदाऽस्तु मे नमस्ते पुरुषाध्यक्ष नमस्ते भक्तवत्सल नमस्तेऽस्तु हृषीकेश नारायण नमोऽस्तु ते भवभयहरमेकं भानुकोटिप्रकाशं करधृतशरचापं कालमेघावभासम् कनकरुचिरवस्त्रं रत्नवत्कुण्डलाढ्यं कमलविशदनेत्रं सानुजं राममीडे स्तुत्वैवं पुरुषं साक्षाद्राघवं पुरतः स्थितम् परिक्रम्य प्रणम्याऽऽशु सानुज्ञाता ययौ पतिम् अहल्यया कृतं स्तोत्रं यः पठेद्भक्तिसंयुतः स मुच्यतेऽखिलैः पापैः परं ब्रह्माधिगच्छति पुत्राद्यर्थे पठेद्भक्त्या रामं हृदि निधाय च संवत्सरेण लभते वन्ध्या अपि सुपुत्रकम् सर्वान् कामानवाप्नोति रामचन्द्रप्रसादतः ब्रह्मघ्नो गुरुतल्पगोऽपि पुरुषः स्तेयी सुरापोऽपि वा मातृभ्रातृविहिंसकोऽपि सततं भोगैकबद्धातुरः नित्यं स्तोत्रमिदं जपन् रघुपतिं भक्त्या हृदिस्थं स्मरन् ध्यायन् मुक्तिमुपैति किं पुनरसौ स्वाचारयुक्तो नरः ॥इति श्रीमदध्यात्मरामायणे उमामहेश्वरसंवादे बालकाण्डे पञ्चमे सर्गे श्री-अहल्याविरचितं श्री-रामचन्द्रस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

అహల్యాకృత-రామస్తోత్రమ్ shlokacount42 అహల్యోవాచ అహో కృతార్థాఽస్మి జగన్నివాస తే పాదాబ్జసంలగ్నరజః కణాదహమ్ స్పృశామి యత్పద్మజశఙ్కరాదిభిః విమృగ్యతే రన్ధితమానసైః సదా అహో విచిత్రం తవ రామ చేష్టితం మనుష్యభావేన విమోహితం జగత్ చలస్యజస్రం చరణాదివర్జితః సమ్పూర్ణ ఆనన్దమయోఽతిమాయికః యత్పాదపఙ్కజపరాగపవిత్రగాత్రా భాగీరథీ భవవిరిఞ్చిముఖాన్ పునాతి సాక్షాత్స ఏవ మమ దృగ్విషయో యదాఽఽస్తే కిం వర్ణ్యతే మమ పురాకృతభాగధేయమ్ మర్త్యావతారే మనుజాకృతిం హరిం రామాభిధేయం రమణీయదేహినమ్ ధనుర్ధరం పద్మవిశాలలోచనం భజామి నిత్యం న పరాన్ భజిష్యే యత్పాదపఙ్కజరజః శ్రుతిభిర్విమృగ్యం యన్నాభిపఙ్కజభవః కమలాసనశ్చ యన్నామసారరసికో భగవాన్పురారిః తం రామచన్ద్రమనిశం హృది భావయామి యస్యావతారచరితాని విరిఞ్చిలోకే గాయన్తి నారదముఖా భవపద్మజాద్యాః ఆనన్దజాశ్రుపరిషిక్తకుచాగ్రసీమా వాగీశ్వరీ చ తమహం శరణం ప్రపద్యే సోఽయం పరాత్మా పురుషః పురాణః ఏకః స్వయం జ్యోతిరనన్త ఆద్యః మాయాతనుం లోకవిమోహనీయాం ధత్తే పరానుగ్రహ ఏష రామః అయం హి విశ్వోద్భవసంయమానామ్ ఏకః స్వమాయాగుణబిమ్బితో యః విరిఞ్చివిష్ణ్వీశ్వరనామభేదాన్ ధత్తే స్వతన్త్రః పరిపూర్ణ ఆత్మా నమోఽస్తు తే రామ తవాఙ్ఘ్రిపఙ్కజం శ్రియా ధృతం వక్షసి లాలితం ప్రియాత్ ఆక్రాన్తమేకేన జగత్త్రయం పురా ధ్యేయం మునీన్ద్రైరభిమానవర్జితైః జగతామాదిభూతస్త్వం జగత్త్వం జగదాశ్రయః సర్వభూతేష్వసంయుక్త ఏకో భాతి భవాన్ పరః ఓఙ్కారవాచ్యస్త్వం రామ వాచామవిషయః పుమాన్ వాచ్యవాచకభేదేన భవానేవ జగన్మయః కార్యకారణకర్తృత్వఫలసాధనభేదతః ఏకో విభాసి రామ త్వం మాయయా బహురూపయా త్వన్మాయామోహితధియస్త్వాం న జానన్తి తత్త్వతః మానుషం త్వాఽభిమన్యన్తే మాయినం పరమేశ్వరమ్ ఆకాశవత్త్వం సర్వత్ర బహిరన్తర్గతోఽమలః అసఙ్గో హ్యచలో నిత్యః శుద్ధో బుద్ధః సదవ్యయః యోషిన్మూఢాఽహమజ్ఞా తే తత్త్వం జానే కథం విభో తస్మాత్తే శతశో రామ నమస్కుర్యామనన్యధీః దేవ మే యత్రకుత్రాపి స్థితాయా అపి సర్వదా త్వత్పాదకమలే సక్తా భక్తిరేవ సదాఽస్తు మే నమస్తే పురుషాధ్యక్ష నమస్తే భక్తవత్సల నమస్తేఽస్తు హృషీకేశ నారాయణ నమోఽస్తు తే భవభయహరమేకం భానుకోటిప్రకాశం కరధృతశరచాపం కాలమేఘావభాసమ్ కనకరుచిరవస్త్రం రత్నవత్కుణ్డలాఢ్యం కమలవిశదనేత్రం సానుజం రామమీడే స్తుత్వైవం పురుషం సాక్షాద్రాఘవం పురతః స్థితమ్ పరిక్రమ్య ప్రణమ్యాఽఽశు సానుజ్ఞాతా యయౌ పతిమ్ అహల్యయా కృతం స్తోత్రం యః పఠేద్భక్తిసంయుతః స ముచ్యతేఽఖిలైః పాపైః పరం బ్రహ్మాధిగచ్ఛతి పుత్రాద్యర్థే పఠేద్భక్త్యా రామం హృది నిధాయ చ సంవత్సరేణ లభతే వన్ధ్యా అపి సుపుత్రకమ్ సర్వాన్ కామానవాప్నోతి రామచన్ద్రప్రసాదతః బ్రహ్మఘ్నో గురుతల్పగోఽపి పురుషః స్తేయీ సురాపోఽపి వా మాతృభ్రాతృవిహింసకోఽపి సతతం భోగైకబద్ధాతురః నిత్యం స్తోత్రమిదం జపన్ రఘుపతిం భక్త్యా హృదిస్థం స్మరన్ ధ్యాయన్ ముక్తిముపైతి కిం పునరసౌ స్వాచారయుక్తో నరః ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామాయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే బాలకాణ్డే పఞ్చమే సర్గే శ్రీ-అహల్యావిరచితం శ్రీ-రామచన్ద్రస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

ahalyākṛta-rāmastotram shlokacount42 ahalyovāca aho kṛtārthā'smi jagannivāsa te pādābjasaṃlagnarajaḥ kaṇādaham spṛśāmi yatpadmajaśaṅkarādibhiḥ vimṛgyate randhitamānasaiḥ sadā aho vicitraṃ tava rāma ceṣṭitaṃ manuṣyabhāvena vimohitaṃ jagat calasyajasraṃ caraṇādivarjitaḥ sampūrṇa ānandamayo'timāyikaḥ yatpādapaṅkajaparāgapavitragātrā bhāgīrathī bhavaviriñcimukhān punāti sākṣātsa eva mama dṛgviṣayo yadā''ste kiṃ varṇyate mama purākṛtabhāgadheyam martyāvatāre manujākṛtiṃ hariṃ rāmābhidheyaṃ ramaṇīyadehinam dhanurdharaṃ padmaviśālalocanaṃ bhajāmi nityaṃ na parān bhajiṣye yatpādapaṅkajarajaḥ śrutibhirvimṛgyaṃ yannābhipaṅkajabhavaḥ kamalāsanaśca yannāmasārarasiko bhagavānpurāriḥ taṃ rāmacandramaniśaṃ hṛdi bhāvayāmi yasyāvatāracaritāni viriñciloke gāyanti nāradamukhā bhavapadmajādyāḥ ānandajāśrupariṣiktakucāgrasīmā vāgīśvarī ca tamahaṃ śaraṇaṃ prapadye so'yaṃ parātmā puruṣaḥ purāṇaḥ ekaḥ svayaṃ jyotirananta ādyaḥ māyātanuṃ lokavimohanīyāṃ dhatte parānugraha eṣa rāmaḥ ayaṃ hi viśvodbhavasaṃyamānām ekaḥ svamāyāguṇabimbito yaḥ viriñciviṣṇvīśvaranāmabhedān dhatte svatantraḥ paripūrṇa ātmā namo'stu te rāma tavāṅghripaṅkajaṃ śriyā dhṛtaṃ vakṣasi lālitaṃ priyāt ākrāntamekena jagattrayaṃ purā dhyeyaṃ munīndrairabhimānavarjitaiḥ jagatāmādibhūtastvaṃ jagattvaṃ jagadāśrayaḥ sarvabhūteṣvasaṃyukta eko bhāti bhavān paraḥ oṅkāravācyastvaṃ rāma vācāmaviṣayaḥ pumān vācyavācakabhedena bhavāneva jaganmayaḥ kāryakāraṇakartṛtvaphalasādhanabhedataḥ eko vibhāsi rāma tvaṃ māyayā bahurūpayā tvanmāyāmohitadhiyastvāṃ na jānanti tattvataḥ mānuṣaṃ tvā'bhimanyante māyinaṃ parameśvaram ākāśavattvaṃ sarvatra bahirantargato'malaḥ asaṅgo hyacalo nityaḥ śuddho buddhaḥ sadavyayaḥ yoṣinmūḍhā'hamajñā te tattvaṃ jāne kathaṃ vibho tasmātte śataśo rāma namaskuryāmananyadhīḥ deva me yatrakutrāpi sthitāyā api sarvadā tvatpādakamale saktā bhaktireva sadā'stu me namaste puruṣādhyakṣa namaste bhaktavatsala namaste'stu hṛṣīkeśa nārāyaṇa namo'stu te bhavabhayaharamekaṃ bhānukoṭiprakāśaṃ karadhṛtaśaracāpaṃ kālameghāvabhāsam kanakaruciravastraṃ ratnavatkuṇḍalāḍhyaṃ kamalaviśadanetraṃ sānujaṃ rāmamīḍe stutvaivaṃ puruṣaṃ sākṣādrāghavaṃ purataḥ sthitam parikramya praṇamyā''śu sānujñātā yayau patim ahalyayā kṛtaṃ stotraṃ yaḥ paṭhedbhaktisaṃyutaḥ sa mucyate'khilaiḥ pāpaiḥ paraṃ brahmādhigacchati putrādyarthe paṭhedbhaktyā rāmaṃ hṛdi nidhāya ca saṃvatsareṇa labhate vandhyā api suputrakam sarvān kāmānavāpnoti rāmacandraprasādataḥ brahmaghno gurutalpago'pi puruṣaḥ steyī surāpo'pi vā mātṛbhrātṛvihiṃsako'pi satataṃ bhogaikabaddhāturaḥ nityaṃ stotramidaṃ japan raghupatiṃ bhaktyā hṛdisthaṃ smaran dhyāyan muktimupaiti kiṃ punarasau svācārayukto naraḥ ||iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe umāmaheśvarasaṃvāde bālakāṇḍe pañcame sarge śrī-ahalyāviracitaṃ śrī-rāmacandrastotraṃ sampūrṇam||