श्रीकृष्णार्जुनकृत-रुद्रस्तोत्रम् कृष्णार्जुनावूचतुः shlokacount54 नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा विलोहिताय धूम्राय व्याधायानपराजिते नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते नमो नमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शङ्कराय शिवाय च नमोऽस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो सञ्जय उवाच एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि प्रतिज्ञापर्वणि अशीतितमोऽध्याये श्रीकृष्णार्जुनकृतं रुद्रस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

శ్రీకృష్ణార్జునకృత-రుద్రస్తోత్రమ్ కృష్ణార్జునావూచతుః shlokacount54 నమో భవాయ శర్వాయ రుద్రాయ వరదాయ చ పశూనాం పతయే నిత్యముగ్రాయ చ కపర్దినే మహాదేవాయ భీమాయ త్ర్యమ్బకాయ చ శాన్తయే ఈశానాయ మఖఘ్నాయ నమోఽస్త్వన్ధకఘాతినే కుమారగురవే తుభ్యం నీలగ్రీవాయ వేధసే పినాకినే హవిష్యాయ సత్యాయ విభవే సదా విలోహితాయ ధూమ్రాయ వ్యాధాయానపరాజితే నిత్యం నీలశిఖణ్డాయ శూలినే దివ్యచక్షుషే హోత్రే పోత్రే త్రినేత్రాయ వ్యాధాయ వసురేతసే అచిన్త్యాయామ్బికాభర్త్రే సర్వదేవస్తుతాయ చ వృషధ్వజాయ ముణ్డాయ జటినే బ్రహ్మచారిణే తప్యమానాయ సలిలే బ్రహ్మణ్యాయాజితాయ చ విశ్వాత్మనే విశ్వసృజే విశ్వమావృత్య తిష్ఠతే నమో నమస్తే సేవ్యాయ భూతానాం ప్రభవే సదా బ్రహ్మవక్త్రాయ సర్వాయ శఙ్కరాయ శివాయ చ నమోఽస్తు వాచస్పతయే ప్రజానాం పతయే నమః అభిగమ్యాయ కామ్యాయ స్తుత్యాయార్యాయ సర్వదా నమోఽస్తు దేవదేవాయ మహాభూతధరాయ చ నమో విశ్వస్య పతయే పత్తీనాం పతయే నమః నమో విశ్వస్య పతయే మహతాం పతయే నమః నమః సహస్రశిరసే సహస్రభుజమృత్యవే సహస్రనేత్రపాదాయ నమోఽసఙ్ఖ్యేయకర్మణే నమో హిరణ్యవర్ణాయ హిరణ్యకవచాయ చ భక్తానుకమ్పినే నిత్యం సిధ్యతాం నో వరః ప్రభో సఞ్జయ ఉవాచ ఏవం స్తుత్వా మహాదేవం వాసుదేవః సహార్జునః ప్రసాదయామాస భవం తదా హ్యస్త్రోపలబ్ధయే ॥ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే ద్రోణపర్వణి ప్రతిజ్ఞాపర్వణి అశీతితమోఽధ్యాయే శ్రీకృష్ణార్జునకృతం రుద్రస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

śrīkṛṣṇārjunakṛta-rudrastotram kṛṣṇārjunāvūcatuḥ shlokacount54 namo bhavāya śarvāya rudrāya varadāya ca paśūnāṃ pataye nityamugrāya ca kapardine mahādevāya bhīmāya tryambakāya ca śāntaye īśānāya makhaghnāya namo'stvandhakaghātine kumāragurave tubhyaṃ nīlagrīvāya vedhase pinākine haviṣyāya satyāya vibhave sadā vilohitāya dhūmrāya vyādhāyānaparājite nityaṃ nīlaśikhaṇḍāya śūline divyacakṣuṣe hotre potre trinetrāya vyādhāya vasuretase acintyāyāmbikābhartre sarvadevastutāya ca vṛṣadhvajāya muṇḍāya jaṭine brahmacāriṇe tapyamānāya salile brahmaṇyāyājitāya ca viśvātmane viśvasṛje viśvamāvṛtya tiṣṭhate namo namaste sevyāya bhūtānāṃ prabhave sadā brahmavaktrāya sarvāya śaṅkarāya śivāya ca namo'stu vācaspataye prajānāṃ pataye namaḥ abhigamyāya kāmyāya stutyāyāryāya sarvadā namo'stu devadevāya mahābhūtadharāya ca namo viśvasya pataye pattīnāṃ pataye namaḥ namo viśvasya pataye mahatāṃ pataye namaḥ namaḥ sahasraśirase sahasrabhujamṛtyave sahasranetrapādāya namo'saṅkhyeyakarmaṇe namo hiraṇyavarṇāya hiraṇyakavacāya ca bhaktānukampine nityaṃ sidhyatāṃ no varaḥ prabho sañjaya uvāca evaṃ stutvā mahādevaṃ vāsudevaḥ sahārjunaḥ prasādayāmāsa bhavaṃ tadā hyastropalabdhaye ||iti śrīmanmahābhārate droṇaparvaṇi pratijñāparvaṇi aśītitamo'dhyāye śrīkṛṣṇārjunakṛtaṃ rudrastotraṃ sampūrṇam||