विष्णु-विजयस्तोत्रम् देवा ऊचुः shlokacount88 नताः स्म विष्णुं जगदादिभूतं सुरासुरेन्द्रं जगतां प्रपालकम् यन्नाभिपद्मात् किल पद्मयोनिर्- बभूव तं वै शरणं गताः स्मः नमो नमो मत्स्यवपुर्द्धराय नमोऽस्तु ते कच्छपरूपधारिणे नमः प्रकुर्मश्च नृसिंहरूपिणे तथा पुनर्वामनरूपिणे नमः नमोऽस्तु ते क्षत्रविनाशनाय रामाय रामाय दशास्यनाशिने प्रलम्बहन्त्रे शितिवाससे नमो नमोऽस्तु बुद्धाय च दैत्यमोहिने म्लेच्छान्तकायापि च कल्किनाम्ने नमः पुनः क्रोडवपुर्धराय जगद्धितार्थं च युगे युगे भवान् बिभर्ति रूपं त्वसुराभवाय निषूदितोऽयं ह्यधुना किल त्वया दैत्यो हिरण्याक्ष इति प्रगल्भः यश्चेन्द्रमुख्यान् किललोकपालान् संहेलया चैव तिरश्चकार स वै त्वया देवहितार्थमेव निपातितो देववर प्रसीद त्वमस्य विश्वस्य विसर्गकर्ता ब्राह्मेण रूपेण च देवदेव पाता त्वमेवास्य युगेयुगे च रूपाणि धत्से सुमनोहराणि त्वमेव कालाग्निहरश्च भूत्वा विश्वं क्षयं नेष्यसि चान्तकाले अतो भवानेव च विश्वकारणं न ते परं जीवमजीवमीश यत् किं च भूतं च भविष्यरूपं प्रवर्त्तमानं च तथैव रूपम् सर्वं त्वमेवासि चराचराख्यं न भाति विश्वं त्वदृते च किञ्चित् अस्तीति नास्तीति च भेदनिष्ठं त्वय्येव भातं सदसत्स्वरूपम् ततो भवन्तं कतमोऽपि देव न ज्ञातुमर्हत्यविपक्वबुद्धिः ऋते भवत्पादपरायणं जनं तेनागता स्मः शरणं शरण्यम् व्यास उवाच ततो विष्णुः प्रसन्नात्मा उवाच त्रिदिवौकसः तुष्टोऽस्मि देवा भद्रं वो युष्मत्स्तोत्रेण साम्प्रतम् य इदं प्रपठेद् भक्त्या विजयस्तोत्रमादरात् न तस्य दुर्लभं देवास्त्रिषु लोकेषु किञ्चन गवां शतसहस्रस्य सम्यग् दत्तस्य यत्फलम् तत्फलं समवाप्नोति कीर्तनाच्छ्रवणान्नरः सर्वकामप्रदं नित्यं देवदेवस्य कीर्तनम् अतः परं महाज्ञानं न भूतं न भविष्यति ॥इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखण्डे देवासुरसङ्ग्रामसमाप्तौ विजयस्तोत्रं नाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः॥

విష్ణు-విజయస్తోత్రమ్ దేవా ఊచుః shlokacount88 నతాః స్మ విష్ణుం జగదాదిభూతం సురాసురేన్ద్రం జగతాం ప్రపాలకమ్ యన్నాభిపద్మాత్ కిల పద్మయోనిర్- బభూవ తం వై శరణం గతాః స్మః నమో నమో మత్స్యవపుర్ద్ధరాయ నమోఽస్తు తే కచ్ఛపరూపధారిణే నమః ప్రకుర్మశ్చ నృసింహరూపిణే తథా పునర్వామనరూపిణే నమః నమోఽస్తు తే క్షత్రవినాశనాయ రామాయ రామాయ దశాస్యనాశినే ప్రలమ్బహన్త్రే శితివాససే నమో నమోఽస్తు బుద్ధాయ చ దైత్యమోహినే మ్లేచ్ఛాన్తకాయాపి చ కల్కినామ్నే నమః పునః క్రోడవపుర్ధరాయ జగద్ధితార్థం చ యుగే యుగే భవాన్ బిభర్తి రూపం త్వసురాభవాయ నిషూదితోఽయం హ్యధునా కిల త్వయా దైత్యో హిరణ్యాక్ష ఇతి ప్రగల్భః యశ్చేన్ద్రముఖ్యాన్ కిలలోకపాలాన్ సంహేలయా చైవ తిరశ్చకార స వై త్వయా దేవహితార్థమేవ నిపాతితో దేవవర ప్రసీద త్వమస్య విశ్వస్య విసర్గకర్తా బ్రాహ్మేణ రూపేణ చ దేవదేవ పాతా త్వమేవాస్య యుగేయుగే చ రూపాణి ధత్సే సుమనోహరాణి త్వమేవ కాలాగ్నిహరశ్చ భూత్వా విశ్వం క్షయం నేష్యసి చాన్తకాలే అతో భవానేవ చ విశ్వకారణం న తే పరం జీవమజీవమీశ యత్ కిం చ భూతం చ భవిష్యరూపం ప్రవర్త్తమానం చ తథైవ రూపమ్ సర్వం త్వమేవాసి చరాచరాఖ్యం న భాతి విశ్వం త్వదృతే చ కిఞ్చిత్ అస్తీతి నాస్తీతి చ భేదనిష్ఠం త్వయ్యేవ భాతం సదసత్స్వరూపమ్ తతో భవన్తం కతమోఽపి దేవ న జ్ఞాతుమర్హత్యవిపక్వబుద్ధిః ఋతే భవత్పాదపరాయణం జనం తేనాగతా స్మః శరణం శరణ్యమ్ వ్యాస ఉవాచ తతో విష్ణుః ప్రసన్నాత్మా ఉవాచ త్రిదివౌకసః తుష్టోఽస్మి దేవా భద్రం వో యుష్మత్స్తోత్రేణ సామ్ప్రతమ్ య ఇదం ప్రపఠేద్ భక్త్యా విజయస్తోత్రమాదరాత్ న తస్య దుర్లభం దేవాస్త్రిషు లోకేషు కిఞ్చన గవాం శతసహస్రస్య సమ్యగ్ దత్తస్య యత్ఫలమ్ తత్ఫలం సమవాప్నోతి కీర్తనాచ్ఛ్రవణాన్నరః సర్వకామప్రదం నిత్యం దేవదేవస్య కీర్తనమ్ అతః పరం మహాజ్ఞానం న భూతం న భవిష్యతి ॥ఇతి శ్రీపాద్మపురాణే ప్రథమే సృష్టిఖణ్డే దేవాసురసఙ్గ్రామసమాప్తౌ విజయస్తోత్రం నామ పఞ్చసప్తతితమోఽధ్యాయః॥

viṣṇu-vijayastotram devā ūcuḥ shlokacount88 natāḥ sma viṣṇuṃ jagadādibhūtaṃ surāsurendraṃ jagatāṃ prapālakam yannābhipadmāt kila padmayonir- babhūva taṃ vai śaraṇaṃ gatāḥ smaḥ namo namo matsyavapurddharāya namo'stu te kacchaparūpadhāriṇe namaḥ prakurmaśca nṛsiṃharūpiṇe tathā punarvāmanarūpiṇe namaḥ namo'stu te kṣatravināśanāya rāmāya rāmāya daśāsyanāśine pralambahantre śitivāsase namo namo'stu buddhāya ca daityamohine mlecchāntakāyāpi ca kalkināmne namaḥ punaḥ kroḍavapurdharāya jagaddhitārthaṃ ca yuge yuge bhavān bibharti rūpaṃ tvasurābhavāya niṣūdito'yaṃ hyadhunā kila tvayā daityo hiraṇyākṣa iti pragalbhaḥ yaścendramukhyān kilalokapālān saṃhelayā caiva tiraścakāra sa vai tvayā devahitārthameva nipātito devavara prasīda tvamasya viśvasya visargakartā brāhmeṇa rūpeṇa ca devadeva pātā tvamevāsya yugeyuge ca rūpāṇi dhatse sumanoharāṇi tvameva kālāgniharaśca bhūtvā viśvaṃ kṣayaṃ neṣyasi cāntakāle ato bhavāneva ca viśvakāraṇaṃ na te paraṃ jīvamajīvamīśa yat kiṃ ca bhūtaṃ ca bhaviṣyarūpaṃ pravarttamānaṃ ca tathaiva rūpam sarvaṃ tvamevāsi carācarākhyaṃ na bhāti viśvaṃ tvadṛte ca kiñcit astīti nāstīti ca bhedaniṣṭhaṃ tvayyeva bhātaṃ sadasatsvarūpam tato bhavantaṃ katamo'pi deva na jñātumarhatyavipakvabuddhiḥ ṛte bhavatpādaparāyaṇaṃ janaṃ tenāgatā smaḥ śaraṇaṃ śaraṇyam vyāsa uvāca tato viṣṇuḥ prasannātmā uvāca tridivaukasaḥ tuṣṭo'smi devā bhadraṃ vo yuṣmatstotreṇa sāmpratam ya idaṃ prapaṭhed bhaktyā vijayastotramādarāt na tasya durlabhaṃ devāstriṣu lokeṣu kiñcana gavāṃ śatasahasrasya samyag dattasya yatphalam tatphalaṃ samavāpnoti kīrtanācchravaṇānnaraḥ sarvakāmapradaṃ nityaṃ devadevasya kīrtanam ataḥ paraṃ mahājñānaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati ||iti śrīpādmapurāṇe prathame sṛṣṭikhaṇḍe devāsurasaṅgrāmasamāptau vijayastotraṃ nāma pañcasaptatitamo'dhyāyaḥ||