यमाष्टकम् श्रीनारायण उवाच हरेरुत्कीर्तनं श्रुत्वा सावित्री यमवक्त्रतः साश्रुनेत्रा सपुलका यमं पुनरुवाच सा सावित्र्युवाच हरेरुत्कीर्तनं धर्म स्वकुलोद्धारकारणम् श्रोतॄणां चैव वक्तॄणां जन्ममृत्युजराहरम् दानानां च व्रतानां च सिद्धीनां तपसां परम् योगानां चैव वेदानां सेवनं कीर्तनं हरेः मुक्तत्वममरत्वं च सर्वसिद्धित्वमेव वा श्रीकृष्णसेवनस्यैव कलां नार्हन्ति षोडशीम् भजामि केन विधिना श्रीकृष्णं प्रकृतेः परम् मूढां मामबलां तात वद वेदविदां वर शुभकर्मविपाकं च श्रुतं नॄणां मनोहरम् कर्माशुभविपाकं च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि इत्युक्त्वा सा सती ब्रह्मन् भक्तिनम्रात्मकन्धरा तुष्टाव धर्मराजं च वेदोक्तेन स्तवेन च सावित्र्युवाच तपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा धर्मांशं यं सुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम् समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः अतो यन्नाम शमनमिति तं प्रणमाम्यहम् येनान्तश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम् कामानुरूपकालेन तं कृतान्तं नमाम्यहम् बिभर्ति दण्डं दण्ड्याय पापिनां शुद्धिहेतवे नमामि तं दण्डधरं यः शास्ता सर्वकर्मणाम् विश्वे च कलयत्येव सर्वायुश्चापि सन्ततम् अतीव दुर्निवार्यं च तं कालं प्रणमाम्यहम् तपस्वी वैष्णवो धर्मी यः संयमी विजितेन्द्रियः जीविनां कर्मफलदं तं यमं प्रणमाम्यहम् स्वात्मारामश्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत् पापिनां क्लेशदो यस्य पुण्यं मित्रं नमाम्यहम् यज्जन्म ब्रह्मणो वंशे ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा यो ध्यायति परं ब्रह्म ब्रह्मवंशं नमाम्यहम् इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने यमस्तां विष्णुभजनं कर्मपाकमुवाच ह इदं यमाष्टकं नित्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत् यमात्तस्य भयं नास्ति सर्वपापात्प्रमुच्यते महापापी यदि पठेन्नित्यं भक्त्या च नारद यमः करोति संशुद्धं कायव्यूहेन निश्चितम् ॥इति~श्री-ब्रह्मवैवर्तमहापुराणे~प्रकृतिखण्डे श्री-नारद-नारायण-संवादे श्री-तुलस्योपाख्याने श्री-सावित्रीकृतयमस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

యమాష్టకమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ హరేరుత్కీర్తనం శ్రుత్వా సావిత్రీ యమవక్త్రతః సాశ్రునేత్రా సపులకా యమం పునరువాచ సా సావిత్ర్యువాచ హరేరుత్కీర్తనం ధర్మ స్వకులోద్ధారకారణమ్ శ్రోతౄణాం చైవ వక్తౄణాం జన్మమృత్యుజరాహరమ్ దానానాం చ వ్రతానాం చ సిద్ధీనాం తపసాం పరమ్ యోగానాం చైవ వేదానాం సేవనం కీర్తనం హరేః ముక్తత్వమమరత్వం చ సర్వసిద్ధిత్వమేవ వా శ్రీకృష్ణసేవనస్యైవ కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ భజామి కేన విధినా శ్రీకృష్ణం ప్రకృతేః పరమ్ మూఢాం మామబలాం తాత వద వేదవిదాం వర శుభకర్మవిపాకం చ శ్రుతం నౄణాం మనోహరమ్ కర్మాశుభవిపాకం చ తన్మే వ్యాఖ్యాతుమర్హసి ఇత్యుక్త్వా సా సతీ బ్రహ్మన్ భక్తినమ్రాత్మకన్ధరా తుష్టావ ధర్మరాజం చ వేదోక్తేన స్తవేన చ సావిత్ర్యువాచ తపసా ధర్మమారాధ్య పుష్కరే భాస్కరః పురా ధర్మాంశం యం సుతం ప్రాప ధర్మరాజం నమామ్యహమ్ సమతా సర్వభూతేషు యస్య సర్వస్య సాక్షిణః అతో యన్నామ శమనమితి తం ప్రణమామ్యహమ్ యేనాన్తశ్చ కృతో విశ్వే సర్వేషాం జీవినాం పరమ్ కామానురూపకాలేన తం కృతాన్తం నమామ్యహమ్ బిభర్తి దణ్డం దణ్డ్యాయ పాపినాం శుద్ధిహేతవే నమామి తం దణ్డధరం యః శాస్తా సర్వకర్మణామ్ విశ్వే చ కలయత్యేవ సర్వాయుశ్చాపి సన్తతమ్ అతీవ దుర్నివార్యం చ తం కాలం ప్రణమామ్యహమ్ తపస్వీ వైష్ణవో ధర్మీ యః సంయమీ విజితేన్ద్రియః జీవినాం కర్మఫలదం తం యమం ప్రణమామ్యహమ్ స్వాత్మారామశ్చ సర్వజ్ఞో మిత్రం పుణ్యకృతాం భవేత్ పాపినాం క్లేశదో యస్య పుణ్యం మిత్రం నమామ్యహమ్ యజ్జన్మ బ్రహ్మణో వంశే జ్వలన్తం బ్రహ్మతేజసా యో ధ్యాయతి పరం బ్రహ్మ బ్రహ్మవంశం నమామ్యహమ్ ఇత్యుక్త్వా సా చ సావిత్రీ ప్రణనామ యమం మునే యమస్తాం విష్ణుభజనం కర్మపాకమువాచ హ ఇదం యమాష్టకం నిత్యం ప్రాతరుత్థాయ యః పఠేత్ యమాత్తస్య భయం నాస్తి సర్వపాపాత్ప్రముచ్యతే మహాపాపీ యది పఠేన్నిత్యం భక్త్యా చ నారద యమః కరోతి సంశుద్ధం కాయవ్యూహేన నిశ్చితమ్ ॥ఇతి~శ్రీ-బ్రహ్మవైవర్తమహాపురాణే~ప్రకృతిఖణ్డే శ్రీ-నారద-నారాయణ-సంవాదే శ్రీ-తులస్యోపాఖ్యానే శ్రీ-సావిత్రీకృతయమస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

yamāṣṭakam śrīnārāyaṇa uvāca harerutkīrtanaṃ śrutvā sāvitrī yamavaktrataḥ sāśrunetrā sapulakā yamaṃ punaruvāca sā sāvitryuvāca harerutkīrtanaṃ dharma svakuloddhārakāraṇam śrotṝṇāṃ caiva vaktṝṇāṃ janmamṛtyujarāharam dānānāṃ ca vratānāṃ ca siddhīnāṃ tapasāṃ param yogānāṃ caiva vedānāṃ sevanaṃ kīrtanaṃ hareḥ muktatvamamaratvaṃ ca sarvasiddhitvameva vā śrīkṛṣṇasevanasyaiva kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm bhajāmi kena vidhinā śrīkṛṣṇaṃ prakṛteḥ param mūḍhāṃ māmabalāṃ tāta vada vedavidāṃ vara śubhakarmavipākaṃ ca śrutaṃ nṝṇāṃ manoharam karmāśubhavipākaṃ ca tanme vyākhyātumarhasi ityuktvā sā satī brahman bhaktinamrātmakandharā tuṣṭāva dharmarājaṃ ca vedoktena stavena ca sāvitryuvāca tapasā dharmamārādhya puṣkare bhāskaraḥ purā dharmāṃśaṃ yaṃ sutaṃ prāpa dharmarājaṃ namāmyaham samatā sarvabhūteṣu yasya sarvasya sākṣiṇaḥ ato yannāma śamanamiti taṃ praṇamāmyaham yenāntaśca kṛto viśve sarveṣāṃ jīvināṃ param kāmānurūpakālena taṃ kṛtāntaṃ namāmyaham bibharti daṇḍaṃ daṇḍyāya pāpināṃ śuddhihetave namāmi taṃ daṇḍadharaṃ yaḥ śāstā sarvakarmaṇām viśve ca kalayatyeva sarvāyuścāpi santatam atīva durnivāryaṃ ca taṃ kālaṃ praṇamāmyaham tapasvī vaiṣṇavo dharmī yaḥ saṃyamī vijitendriyaḥ jīvināṃ karmaphaladaṃ taṃ yamaṃ praṇamāmyaham svātmārāmaśca sarvajño mitraṃ puṇyakṛtāṃ bhavet pāpināṃ kleśado yasya puṇyaṃ mitraṃ namāmyaham yajjanma brahmaṇo vaṃśe jvalantaṃ brahmatejasā yo dhyāyati paraṃ brahma brahmavaṃśaṃ namāmyaham ityuktvā sā ca sāvitrī praṇanāma yamaṃ mune yamastāṃ viṣṇubhajanaṃ karmapākamuvāca ha idaṃ yamāṣṭakaṃ nityaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet yamāttasya bhayaṃ nāsti sarvapāpātpramucyate mahāpāpī yadi paṭhennityaṃ bhaktyā ca nārada yamaḥ karoti saṃśuddhaṃ kāyavyūhena niścitam ||iti~śrī-brahmavaivartamahāpurāṇe~prakṛtikhaṇḍe śrī-nārada-nārāyaṇa-saṃvāde śrī-tulasyopākhyāne śrī-sāvitrīkṛtayamastotraṃ sampūrṇam||