कुम्भकर्णसम्भाषणम् shlokacount56 कुम्भकर्ण उवाच पुरा मन्त्रविचारे ते गदितं यन्मया नृप तदद्य त्वामुपगतं फलं पापस्य कर्मणः पूर्वमेव मया प्रोक्तो रामो नारायणः परः सीता च योगमायेति बोधितोऽपि न बुध्यसे एकदाऽहं वने सानौ विशालायां स्थितो निशि दृष्टो मया मुनिः साक्षान्नारदो दिव्यदर्शनः तमब्रवं महाभाग कुतो गन्तासि मे वद इत्युक्तो नारदः प्राह देवानां मन्त्रणे स्थितः तत्रोत्पन्नमुदन्तं ते वक्ष्यामि शृणु तत्त्वतः युवाभ्यां पीडिता देवाः सर्वे विष्णुमुपागताः ऊचुस्ते देवदेवेशं स्तुत्वा भक्त्या समाहिताः जहि रावणमक्षोभ्यं देव त्रैलोक्यकण्टकम् मानुषेण मृतिस्तस्य कल्पिता ब्रह्मणा पुरा अतस्त्वं मानुषो भूत्वा जहि रावणकण्टकम् तथेत्याह महाविष्णुः सत्यसङ्कल्प ईश्वरः जातो रघुकुले देवो राम इत्यभिविश्रुतः स हनिष्यति वः सर्वानित्युक्त्वा प्रययौ मुनिः अतो जानीहि रामं त्वं परं ब्रह्म सनातनम् त्यज वैरं भजस्वाद्य मायामानुषविग्रहम् भजतो भक्तिभावेन प्रसीदति रघूत्तमः भक्तिर्जनित्री ज्ञानस्य भक्तिर्मोक्षप्रदायिनी भक्तिहीनेन यत्किञ्चित्कृतं सर्वमसत्समम् अवताराः सुबहवो विष्णोर्लीलानुकारिणः तेषां सहस्रसदृशो रामो ज्ञानमयः शिवः रामं भजन्ति निपुणा मनसा वचसाऽनिशम् अनायासेन संसारं तीर्त्वा यान्ति हरेः पदम् ये राममेव सततं भुवि शुद्धसत्त्वा ध्यायन्ति तस्य चरितानि पठन्ति सन्तः मुक्तास्त एव भवभोगमहाहिपाशैः सीतापतेः पदमनन्तसुखं प्रयान्ति ॥इति श्रीमदध्यात्मरामायणे उमामहेश्वरसंवादे युद्धकाण्डे सप्तमे सर्गे कुम्भकर्णसम्भाषणम् सम्पूर्णम्॥

కుమ్భకర్ణసమ్భాషణమ్ shlokacount56 కుమ్భకర్ణ ఉవాచ పురా మన్త్రవిచారే తే గదితం యన్మయా నృప తదద్య త్వాముపగతం ఫలం పాపస్య కర్మణః పూర్వమేవ మయా ప్రోక్తో రామో నారాయణః పరః సీతా చ యోగమాయేతి బోధితోఽపి న బుధ్యసే ఏకదాఽహం వనే సానౌ విశాలాయాం స్థితో నిశి దృష్టో మయా మునిః సాక్షాన్నారదో దివ్యదర్శనః తమబ్రవం మహాభాగ కుతో గన్తాసి మే వద ఇత్యుక్తో నారదః ప్రాహ దేవానాం మన్త్రణే స్థితః తత్రోత్పన్నముదన్తం తే వక్ష్యామి శృణు తత్త్వతః యువాభ్యాం పీడితా దేవాః సర్వే విష్ణుముపాగతాః ఊచుస్తే దేవదేవేశం స్తుత్వా భక్త్యా సమాహితాః జహి రావణమక్షోభ్యం దేవ త్రైలోక్యకణ్టకమ్ మానుషేణ మృతిస్తస్య కల్పితా బ్రహ్మణా పురా అతస్త్వం మానుషో భూత్వా జహి రావణకణ్టకమ్ తథేత్యాహ మహావిష్ణుః సత్యసఙ్కల్ప ఈశ్వరః జాతో రఘుకులే దేవో రామ ఇత్యభివిశ్రుతః స హనిష్యతి వః సర్వానిత్యుక్త్వా ప్రయయౌ మునిః అతో జానీహి రామం త్వం పరం బ్రహ్మ సనాతనమ్ త్యజ వైరం భజస్వాద్య మాయామానుషవిగ్రహమ్ భజతో భక్తిభావేన ప్రసీదతి రఘూత్తమః భక్తిర్జనిత్రీ జ్ఞానస్య భక్తిర్మోక్షప్రదాయినీ భక్తిహీనేన యత్కిఞ్చిత్కృతం సర్వమసత్సమమ్ అవతారాః సుబహవో విష్ణోర్లీలానుకారిణః తేషాం సహస్రసదృశో రామో జ్ఞానమయః శివః రామం భజన్తి నిపుణా మనసా వచసాఽనిశమ్ అనాయాసేన సంసారం తీర్త్వా యాన్తి హరేః పదమ్ యే రామమేవ సతతం భువి శుద్ధసత్త్వా ధ్యాయన్తి తస్య చరితాని పఠన్తి సన్తః ముక్తాస్త ఏవ భవభోగమహాహిపాశైః సీతాపతేః పదమనన్తసుఖం ప్రయాన్తి ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామాయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే యుద్ధకాణ్డే సప్తమే సర్గే కుమ్భకర్ణసమ్భాషణమ్ సమ్పూర్ణమ్॥

kumbhakarṇasambhāṣaṇam shlokacount56 kumbhakarṇa uvāca purā mantravicāre te gaditaṃ yanmayā nṛpa tadadya tvāmupagataṃ phalaṃ pāpasya karmaṇaḥ pūrvameva mayā prokto rāmo nārāyaṇaḥ paraḥ sītā ca yogamāyeti bodhito'pi na budhyase ekadā'haṃ vane sānau viśālāyāṃ sthito niśi dṛṣṭo mayā muniḥ sākṣānnārado divyadarśanaḥ tamabravaṃ mahābhāga kuto gantāsi me vada ityukto nāradaḥ prāha devānāṃ mantraṇe sthitaḥ tatrotpannamudantaṃ te vakṣyāmi śṛṇu tattvataḥ yuvābhyāṃ pīḍitā devāḥ sarve viṣṇumupāgatāḥ ūcuste devadeveśaṃ stutvā bhaktyā samāhitāḥ jahi rāvaṇamakṣobhyaṃ deva trailokyakaṇṭakam mānuṣeṇa mṛtistasya kalpitā brahmaṇā purā atastvaṃ mānuṣo bhūtvā jahi rāvaṇakaṇṭakam tathetyāha mahāviṣṇuḥ satyasaṅkalpa īśvaraḥ jāto raghukule devo rāma ityabhiviśrutaḥ sa haniṣyati vaḥ sarvānityuktvā prayayau muniḥ ato jānīhi rāmaṃ tvaṃ paraṃ brahma sanātanam tyaja vairaṃ bhajasvādya māyāmānuṣavigraham bhajato bhaktibhāvena prasīdati raghūttamaḥ bhaktirjanitrī jñānasya bhaktirmokṣapradāyinī bhaktihīnena yatkiñcitkṛtaṃ sarvamasatsamam avatārāḥ subahavo viṣṇorlīlānukāriṇaḥ teṣāṃ sahasrasadṛśo rāmo jñānamayaḥ śivaḥ rāmaṃ bhajanti nipuṇā manasā vacasā'niśam anāyāsena saṃsāraṃ tīrtvā yānti hareḥ padam ye rāmameva satataṃ bhuvi śuddhasattvā dhyāyanti tasya caritāni paṭhanti santaḥ muktāsta eva bhavabhogamahāhipāśaiḥ sītāpateḥ padamanantasukhaṃ prayānti ||iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe umāmaheśvarasaṃvāde yuddhakāṇḍe saptame sarge kumbhakarṇasambhāṣaṇam sampūrṇam||