नारदस्तुतिः shlokacount33 नारद उवाच देवदेव जगन्नाथ परमात्मन् सनातन नारायणाखिलाधार विश्वसाक्षिन्नमोऽस्तु ते विशुद्धज्ञानरूपोऽपि त्वं लोकानतिवञ्चयन् मायया मनुजाकारः सुखदुःखादिमानिव त्वं मायया गुह्यमानः सर्वेषां हृदि संस्थितः स्वयञ्ज्योतिः स्वभावस्त्वं व्यक्त एवामलात्मनाम् उन्मीलयन् सृजस्येतन्नेत्रे राम जगत्त्रयम् उपसंह्रियते सर्वं त्वया चक्षुर्निमीलनात् यस्मिन् सर्वमिदं भाति यतश्चैतच्चराचरम् यस्मान्न किञ्चिल्लोकेऽस्मिंस्तस्मै ते ब्रह्मणे नमः प्रकृतिं पुरुषं कालं व्यक्ताव्यक्तस्वरूपिणम् यं जानन्ति मुनिश्रेष्ठास्तस्मै रामाय ते नमः विकाररहितं शुद्धं ज्ञानरूपं श्रुतिर्जगौ त्वां सर्वजगदाकारमूर्तिं चाप्याह सा श्रुतिः विरोधो दृश्यते देव वैदिको वेदवादिनाम् निश्चयं नाधिगच्छन्ति त्वत्प्रसादं विना बुधाः मायया क्रीडतो देव न विरोधो मनागपि रश्मिजालं रवेर्यद्वद्दृश्यते जलवद्भ्रमात् भ्रान्तिज्ञानात्तथा राम त्वयि सर्वं प्रकल्प्यते मनसोऽविषयो देव रूपं ते निर्गुणं परम् कथं दृश्यं भवेद्देव दृश्याभावे भजेत्कथम् अतस्तवावतारेषु रूपाणि निपुणा भुवि भजन्ति बुद्धिसम्पन्नास्तरन्त्येव भवार्णवम् कामक्रोधादयस्तत्र बहवः परिपन्थिनः भीषयन्ति सदा चेतो मार्जारा मूषकं यथा त्वन्नाम स्मरतां नित्यं त्वद्रूपमपि मानसे त्वत्पूजानिरतानां ते कथामृतपरात्मनाम् त्वद्भक्तसङ्गिनां राम संसारो गोष्पदायते अतस्ते सगुणं रूपं ध्यात्वाऽहं सर्वदा हृदि मुक्तश्चरामि लोकेषु पूज्योऽहं सर्वदैवतैः राम त्वया महत्कार्यं कृतं देवहितेच्छया कुम्भकर्णवधेनाद्य भूभारोऽयं गतः प्रभो श्वो हनिष्यति सौमित्रिरिन्द्रजेतारमाहवे हनिष्यसेऽथ राम त्वं परश्वो दशकन्धरम् पश्यामि सर्वं देवेश सिद्धैः सह नभोगतः अनुगृह्णीष्व मां देव गमिष्यामि सुरालयम् इत्युक्त्वा राममामन्त्र्य नारदो भगवानृषिः ययौ देवैः पूज्यमानो ब्रह्मलोकमकल्मषम् ॥इति श्रीमदध्यात्मरामायणे उमामहेश्वरसंवादे युद्धकाण्डे अष्टमे सर्गे नारदस्तुतिः सम्पूर्णा॥

నారదస్తుతిః shlokacount33 నారద ఉవాచ దేవదేవ జగన్నాథ పరమాత్మన్ సనాతన నారాయణాఖిలాధార విశ్వసాక్షిన్నమోఽస్తు తే విశుద్ధజ్ఞానరూపోఽపి త్వం లోకానతివఞ్చయన్ మాయయా మనుజాకారః సుఖదుఃఖాదిమానివ త్వం మాయయా గుహ్యమానః సర్వేషాం హృది సంస్థితః స్వయఞ్జ్యోతిః స్వభావస్త్వం వ్యక్త ఏవామలాత్మనామ్ ఉన్మీలయన్ సృజస్యేతన్నేత్రే రామ జగత్త్రయమ్ ఉపసంహ్రియతే సర్వం త్వయా చక్షుర్నిమీలనాత్ యస్మిన్ సర్వమిదం భాతి యతశ్చైతచ్చరాచరమ్ యస్మాన్న కిఞ్చిల్లోకేఽస్మింస్తస్మై తే బ్రహ్మణే నమః ప్రకృతిం పురుషం కాలం వ్యక్తావ్యక్తస్వరూపిణమ్ యం జానన్తి మునిశ్రేష్ఠాస్తస్మై రామాయ తే నమః వికారరహితం శుద్ధం జ్ఞానరూపం శ్రుతిర్జగౌ త్వాం సర్వజగదాకారమూర్తిం చాప్యాహ సా శ్రుతిః విరోధో దృశ్యతే దేవ వైదికో వేదవాదినామ్ నిశ్చయం నాధిగచ్ఛన్తి త్వత్ప్రసాదం వినా బుధాః మాయయా క్రీడతో దేవ న విరోధో మనాగపి రశ్మిజాలం రవేర్యద్వద్దృశ్యతే జలవద్భ్రమాత్ భ్రాన్తిజ్ఞానాత్తథా రామ త్వయి సర్వం ప్రకల్ప్యతే మనసోఽవిషయో దేవ రూపం తే నిర్గుణం పరమ్ కథం దృశ్యం భవేద్దేవ దృశ్యాభావే భజేత్కథమ్ అతస్తవావతారేషు రూపాణి నిపుణా భువి భజన్తి బుద్ధిసమ్పన్నాస్తరన్త్యేవ భవార్ణవమ్ కామక్రోధాదయస్తత్ర బహవః పరిపన్థినః భీషయన్తి సదా చేతో మార్జారా మూషకం యథా త్వన్నామ స్మరతాం నిత్యం త్వద్రూపమపి మానసే త్వత్పూజానిరతానాం తే కథామృతపరాత్మనామ్ త్వద్భక్తసఙ్గినాం రామ సంసారో గోష్పదాయతే అతస్తే సగుణం రూపం ధ్యాత్వాఽహం సర్వదా హృది ముక్తశ్చరామి లోకేషు పూజ్యోఽహం సర్వదైవతైః రామ త్వయా మహత్కార్యం కృతం దేవహితేచ్ఛయా కుమ్భకర్ణవధేనాద్య భూభారోఽయం గతః ప్రభో శ్వో హనిష్యతి సౌమిత్రిరిన్ద్రజేతారమాహవే హనిష్యసేఽథ రామ త్వం పరశ్వో దశకన్ధరమ్ పశ్యామి సర్వం దేవేశ సిద్ధైః సహ నభోగతః అనుగృహ్ణీష్వ మాం దేవ గమిష్యామి సురాలయమ్ ఇత్యుక్త్వా రామమామన్త్ర్య నారదో భగవానృషిః యయౌ దేవైః పూజ్యమానో బ్రహ్మలోకమకల్మషమ్ ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామాయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే యుద్ధకాణ్డే అష్టమే సర్గే నారదస్తుతిః సమ్పూర్ణా॥

nāradastutiḥ shlokacount33 nārada uvāca devadeva jagannātha paramātman sanātana nārāyaṇākhilādhāra viśvasākṣinnamo'stu te viśuddhajñānarūpo'pi tvaṃ lokānativañcayan māyayā manujākāraḥ sukhaduḥkhādimāniva tvaṃ māyayā guhyamānaḥ sarveṣāṃ hṛdi saṃsthitaḥ svayañjyotiḥ svabhāvastvaṃ vyakta evāmalātmanām unmīlayan sṛjasyetannetre rāma jagattrayam upasaṃhriyate sarvaṃ tvayā cakṣurnimīlanāt yasmin sarvamidaṃ bhāti yataścaitaccarācaram yasmānna kiñcilloke'smiṃstasmai te brahmaṇe namaḥ prakṛtiṃ puruṣaṃ kālaṃ vyaktāvyaktasvarūpiṇam yaṃ jānanti muniśreṣṭhāstasmai rāmāya te namaḥ vikārarahitaṃ śuddhaṃ jñānarūpaṃ śrutirjagau tvāṃ sarvajagadākāramūrtiṃ cāpyāha sā śrutiḥ virodho dṛśyate deva vaidiko vedavādinām niścayaṃ nādhigacchanti tvatprasādaṃ vinā budhāḥ māyayā krīḍato deva na virodho manāgapi raśmijālaṃ raveryadvaddṛśyate jalavadbhramāt bhrāntijñānāttathā rāma tvayi sarvaṃ prakalpyate manaso'viṣayo deva rūpaṃ te nirguṇaṃ param kathaṃ dṛśyaṃ bhaveddeva dṛśyābhāve bhajetkatham atastavāvatāreṣu rūpāṇi nipuṇā bhuvi bhajanti buddhisampannāstarantyeva bhavārṇavam kāmakrodhādayastatra bahavaḥ paripanthinaḥ bhīṣayanti sadā ceto mārjārā mūṣakaṃ yathā tvannāma smaratāṃ nityaṃ tvadrūpamapi mānase tvatpūjāniratānāṃ te kathāmṛtaparātmanām tvadbhaktasaṅgināṃ rāma saṃsāro goṣpadāyate ataste saguṇaṃ rūpaṃ dhyātvā'haṃ sarvadā hṛdi muktaścarāmi lokeṣu pūjyo'haṃ sarvadaivataiḥ rāma tvayā mahatkāryaṃ kṛtaṃ devahitecchayā kumbhakarṇavadhenādya bhūbhāro'yaṃ gataḥ prabho śvo haniṣyati saumitririndrajetāramāhave haniṣyase'tha rāma tvaṃ paraśvo daśakandharam paśyāmi sarvaṃ deveśa siddhaiḥ saha nabhogataḥ anugṛhṇīṣva māṃ deva gamiṣyāmi surālayam ityuktvā rāmamāmantrya nārado bhagavānṛṣiḥ yayau devaiḥ pūjyamāno brahmalokamakalmaṣam ||iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe umāmaheśvarasaṃvāde yuddhakāṇḍe aṣṭame sarge nāradastutiḥ sampūrṇā||