परशुरामकृत-रामस्तोत्रम् परशुराम उवाच shlokacount28 स एव विष्णुस्त्वं राम जातोऽसि ब्रह्मणार्थितः मयि स्थितं तु त्वत्तेजस्त्वयैव पुनराहृतम् अद्य मे सफलं जन्म प्रतीतोऽसि मम प्रभो ब्रह्मादिभिरलभ्यस्त्वं प्रकृतेः पारगो मतः त्वयि जन्मादिषड्भावा न सन्त्यज्ञानसम्भवाः निर्विकारोऽसि पूर्णस्त्वं गमनादिविवर्जितः यथा जले फेनजालं धूमो वह्नौ तथा त्वयि त्वदाधारा त्वद्विषया माया कार्यं सृजत्यहो यावन्मायावृता लोकास्तावत्त्वां न विजानते अविचारितसिद्धैषाऽविद्या विद्याविरोधिनी अविद्याकृतदेहादिसङ्घाते प्रतिबिम्बिता चिच्छक्तिर्जीवलोकेऽस्मिन् जीव इत्यभिधीयते यावद्देहमनःप्राणबुद्ध्यादिष्वभिमानवान् तावत्कर्तृत्वभोक्तृत्वसुखदुःखादिभाग्भवेत् आत्मनःसंसृतिर्नास्ति बुद्धेर्ज्ञानं न जात्विति अविवेकाद्द्वयं युङ्क्त्वा संसारीति प्रवर्तते जडस्य चित्समायोगाच्चित्त्वं भूयाच्चितेस्तथा जडसङ्गाज्जडत्वं हि जलाग्न्योर्मेलनं यथा यावत्त्वत्पादभक्तानां सङ्गसौख्यं न विन्दति तावत्संसारदुःखौघान्न निवर्तेन्नरः सदा तत्सङ्गलब्धया भक्त्या यदा त्वां समुपासते तदा माया शनैर्याति तानवं प्रतिपद्यते ततस्त्वज्ज्ञानसम्पन्नः सद्गुरुस्तेन लभ्यते वाक्यज्ञानं गुरोर्लब्ध्वा त्वत्प्रसादाद्विमुच्यते तस्मात्त्वद्भक्तिहीनानां कल्पकोटिशतैरपि न मुक्तिशङ्का विज्ञानशङ्का नैव सुखं तथा अतस्त्वत्पादयुगले भक्तिर्मे जन्मजन्मनि स्यात्त्वद्भक्तिमतां सङ्गोऽविद्या याभ्यां विनश्यति लोके त्वद्भक्तिनिरतास्त्वद्धर्मामृतवर्षिणः पुनन्ति लोकमखिलं किं पुनः स्वकुलोद्भवान् नमोऽस्तु जगतां नाथ नमस्ते भक्तिभावन नमः कारुणिकानन्त रामचन्द्र नमोऽस्तु ते देव यद्यत्कृतं पुण्यं मया लोकजिगीषया तत्सर्वं तव बाणाय भूयाद्राम नमोऽस्तु ते ततः प्रसन्नो भगवान् श्रीरामः करुणामयः प्रसन्नोऽस्मि तव ब्रह्मन् यत्ते मनसि वर्तते दास्ये तदखिलं कामं मा कुरुष्वात्र संशयम् ततः प्रीतेन मनसा भार्गवो राममब्रवीत् यदि मेऽनुग्रहो राम तवास्ति मधुसूदन त्वद्भक्तसङ्गस्त्वत्पादे दृढा भक्तिः सदास्तु मे स्तोत्रमेतत्पठेद्यस्तु भक्तिहीनोऽपि सर्वदा त्वद्भक्तिस्तस्य विज्ञानं भूयादन्ते स्मृतिस्तव तथेति राघवेणोक्तः परिक्रम्य प्रणम्य तम् पूजितस्तदनुज्ञातो महेन्द्राचलमन्वगात् ॥इति श्रीमदध्यात्मरामायणे उमामहेश्वरसंवादे बालकाण्डे सप्तमे सर्गे श्री-परशुरामकृतं श्री-रामस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

పరశురామకృత-రామస్తోత్రమ్ పరశురామ ఉవాచ shlokacount28 స ఏవ విష్ణుస్త్వం రామ జాతోఽసి బ్రహ్మణార్థితః మయి స్థితం తు త్వత్తేజస్త్వయైవ పునరాహృతమ్ అద్య మే సఫలం జన్మ ప్రతీతోఽసి మమ ప్రభో బ్రహ్మాదిభిరలభ్యస్త్వం ప్రకృతేః పారగో మతః త్వయి జన్మాదిషడ్భావా న సన్త్యజ్ఞానసమ్భవాః నిర్వికారోఽసి పూర్ణస్త్వం గమనాదివివర్జితః యథా జలే ఫేనజాలం ధూమో వహ్నౌ తథా త్వయి త్వదాధారా త్వద్విషయా మాయా కార్యం సృజత్యహో యావన్మాయావృతా లోకాస్తావత్త్వాం న విజానతే అవిచారితసిద్ధైషాఽవిద్యా విద్యావిరోధినీ అవిద్యాకృతదేహాదిసఙ్ఘాతే ప్రతిబిమ్బితా చిచ్ఛక్తిర్జీవలోకేఽస్మిన్ జీవ ఇత్యభిధీయతే యావద్దేహమనఃప్రాణబుద్ధ్యాదిష్వభిమానవాన్ తావత్కర్తృత్వభోక్తృత్వసుఖదుఃఖాదిభాగ్భవేత్ ఆత్మనఃసంసృతిర్నాస్తి బుద్ధేర్జ్ఞానం న జాత్వితి అవివేకాద్ద్వయం యుఙ్క్త్వా సంసారీతి ప్రవర్తతే జడస్య చిత్సమాయోగాచ్చిత్త్వం భూయాచ్చితేస్తథా జడసఙ్గాజ్జడత్వం హి జలాగ్న్యోర్మేలనం యథా యావత్త్వత్పాదభక్తానాం సఙ్గసౌఖ్యం న విన్దతి తావత్సంసారదుఃఖౌఘాన్న నివర్తేన్నరః సదా తత్సఙ్గలబ్ధయా భక్త్యా యదా త్వాం సముపాసతే తదా మాయా శనైర్యాతి తానవం ప్రతిపద్యతే తతస్త్వజ్జ్ఞానసమ్పన్నః సద్గురుస్తేన లభ్యతే వాక్యజ్ఞానం గురోర్లబ్ధ్వా త్వత్ప్రసాదాద్విముచ్యతే తస్మాత్త్వద్భక్తిహీనానాం కల్పకోటిశతైరపి న ముక్తిశఙ్కా విజ్ఞానశఙ్కా నైవ సుఖం తథా అతస్త్వత్పాదయుగలే భక్తిర్మే జన్మజన్మని స్యాత్త్వద్భక్తిమతాం సఙ్గోఽవిద్యా యాభ్యాం వినశ్యతి లోకే త్వద్భక్తినిరతాస్త్వద్ధర్మామృతవర్షిణః పునన్తి లోకమఖిలం కిం పునః స్వకులోద్భవాన్ నమోఽస్తు జగతాం నాథ నమస్తే భక్తిభావన నమః కారుణికానన్త రామచన్ద్ర నమోఽస్తు తే దేవ యద్యత్కృతం పుణ్యం మయా లోకజిగీషయా తత్సర్వం తవ బాణాయ భూయాద్రామ నమోఽస్తు తే తతః ప్రసన్నో భగవాన్ శ్రీరామః కరుణామయః ప్రసన్నోఽస్మి తవ బ్రహ్మన్ యత్తే మనసి వర్తతే దాస్యే తదఖిలం కామం మా కురుష్వాత్ర సంశయమ్ తతః ప్రీతేన మనసా భార్గవో రామమబ్రవీత్ యది మేఽనుగ్రహో రామ తవాస్తి మధుసూదన త్వద్భక్తసఙ్గస్త్వత్పాదే దృఢా భక్తిః సదాస్తు మే స్తోత్రమేతత్పఠేద్యస్తు భక్తిహీనోఽపి సర్వదా త్వద్భక్తిస్తస్య విజ్ఞానం భూయాదన్తే స్మృతిస్తవ తథేతి రాఘవేణోక్తః పరిక్రమ్య ప్రణమ్య తమ్ పూజితస్తదనుజ్ఞాతో మహేన్ద్రాచలమన్వగాత్ ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామాయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే బాలకాణ్డే సప్తమే సర్గే శ్రీ-పరశురామకృతం శ్రీ-రామస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

paraśurāmakṛta-rāmastotram paraśurāma uvāca shlokacount28 sa eva viṣṇustvaṃ rāma jāto'si brahmaṇārthitaḥ mayi sthitaṃ tu tvattejastvayaiva punarāhṛtam adya me saphalaṃ janma pratīto'si mama prabho brahmādibhiralabhyastvaṃ prakṛteḥ pārago mataḥ tvayi janmādiṣaḍbhāvā na santyajñānasambhavāḥ nirvikāro'si pūrṇastvaṃ gamanādivivarjitaḥ yathā jale phenajālaṃ dhūmo vahnau tathā tvayi tvadādhārā tvadviṣayā māyā kāryaṃ sṛjatyaho yāvanmāyāvṛtā lokāstāvattvāṃ na vijānate avicāritasiddhaiṣā'vidyā vidyāvirodhinī avidyākṛtadehādisaṅghāte pratibimbitā cicchaktirjīvaloke'smin jīva ityabhidhīyate yāvaddehamanaḥprāṇabuddhyādiṣvabhimānavān tāvatkartṛtvabhoktṛtvasukhaduḥkhādibhāgbhavet ātmanaḥsaṃsṛtirnāsti buddherjñānaṃ na jātviti avivekāddvayaṃ yuṅktvā saṃsārīti pravartate jaḍasya citsamāyogāccittvaṃ bhūyāccitestathā jaḍasaṅgājjaḍatvaṃ hi jalāgnyormelanaṃ yathā yāvattvatpādabhaktānāṃ saṅgasaukhyaṃ na vindati tāvatsaṃsāraduḥkhaughānna nivartennaraḥ sadā tatsaṅgalabdhayā bhaktyā yadā tvāṃ samupāsate tadā māyā śanairyāti tānavaṃ pratipadyate tatastvajjñānasampannaḥ sadgurustena labhyate vākyajñānaṃ gurorlabdhvā tvatprasādādvimucyate tasmāttvadbhaktihīnānāṃ kalpakoṭiśatairapi na muktiśaṅkā vijñānaśaṅkā naiva sukhaṃ tathā atastvatpādayugale bhaktirme janmajanmani syāttvadbhaktimatāṃ saṅgo'vidyā yābhyāṃ vinaśyati loke tvadbhaktiniratāstvaddharmāmṛtavarṣiṇaḥ punanti lokamakhilaṃ kiṃ punaḥ svakulodbhavān namo'stu jagatāṃ nātha namaste bhaktibhāvana namaḥ kāruṇikānanta rāmacandra namo'stu te deva yadyatkṛtaṃ puṇyaṃ mayā lokajigīṣayā tatsarvaṃ tava bāṇāya bhūyādrāma namo'stu te tataḥ prasanno bhagavān śrīrāmaḥ karuṇāmayaḥ prasanno'smi tava brahman yatte manasi vartate dāsye tadakhilaṃ kāmaṃ mā kuruṣvātra saṃśayam tataḥ prītena manasā bhārgavo rāmamabravīt yadi me'nugraho rāma tavāsti madhusūdana tvadbhaktasaṅgastvatpāde dṛḍhā bhaktiḥ sadāstu me stotrametatpaṭhedyastu bhaktihīno'pi sarvadā tvadbhaktistasya vijñānaṃ bhūyādante smṛtistava tatheti rāghaveṇoktaḥ parikramya praṇamya tam pūjitastadanujñāto mahendrācalamanvagāt ||iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe umāmaheśvarasaṃvāde bālakāṇḍe saptame sarge śrī-paraśurāmakṛtaṃ śrī-rāmastotraṃ sampūrṇam||