रामावताररहस्यम् श्री-महादेव उवाच सर्वज्ञो नित्यलक्ष्मीको विज्ञानात्माऽपि राघवः॥१६॥ shlokacount17 सीतामनुशुशोचार्त्तः प्राकृतः प्राकृतामिव बुद्ध्यादिसाक्षिणस्तस्य मायाकार्यातिवर्तिनः रागादिरहितस्यास्य तत्कार्यं कथमुद्भवेत् ब्रह्मणोक्तमृतं कर्तुं राज्ञो दशरथस्य हि तपसः फलदानाय जातो मानुषवेषधृक् मायया मोहिताः सर्वे जना अज्ञानसंयुताः कथमेषां भवेन्मोक्ष इति विष्णुर्विचिन्तयन् कथां प्रथयितुं लोके सर्वलोकमलापहाम् रामायणाभिधां रामो भूत्वा मानुषचेष्टकः क्रोधं मोहं च कामं च व्यवहारार्थसिद्धये तत्तत्कालोचितं गृह्णन् मोहयत्यवशाः प्रजाः अनुरक्त इवाशेषगुणेषु गुणवर्जितः विज्ञानमूर्तिर्विज्ञानशक्तिः साक्ष्यगुणान्वितः अतः कामादिभिर्नित्यमविलिप्तो यथा नभः विन्दन्ति मुनयः केचिज्जानन्ति जनकादयः तद्भक्ता निर्मलात्मानः सम्यग्जानन्ति नित्यदा भक्तचित्तानुसारेण जायते भगवानजः ॥इति श्रीमदध्यात्मरामयणे उमामहेश्वरसंवादे कीष्किन्धाकाण्डे पञ्चमे सर्गे रामावताररहस्यं सम्पूर्णम्॥

రామావతారరహస్యమ్ శ్రీ-మహాదేవ ఉవాచ సర్వజ్ఞో నిత్యలక్ష్మీకో విజ్ఞానాత్మాఽపి రాఘవః॥౧౬॥ shlokacount17 సీతామనుశుశోచార్త్తః ప్రాకృతః ప్రాకృతామివ బుద్ధ్యాదిసాక్షిణస్తస్య మాయాకార్యాతివర్తినః రాగాదిరహితస్యాస్య తత్కార్యం కథముద్భవేత్ బ్రహ్మణోక్తమృతం కర్తుం రాజ్ఞో దశరథస్య హి తపసః ఫలదానాయ జాతో మానుషవేషధృక్ మాయయా మోహితాః సర్వే జనా అజ్ఞానసంయుతాః కథమేషాం భవేన్మోక్ష ఇతి విష్ణుర్విచిన్తయన్ కథాం ప్రథయితుం లోకే సర్వలోకమలాపహామ్ రామాయణాభిధాం రామో భూత్వా మానుషచేష్టకః క్రోధం మోహం చ కామం చ వ్యవహారార్థసిద్ధయే తత్తత్కాలోచితం గృహ్ణన్ మోహయత్యవశాః ప్రజాః అనురక్త ఇవాశేషగుణేషు గుణవర్జితః విజ్ఞానమూర్తిర్విజ్ఞానశక్తిః సాక్ష్యగుణాన్వితః అతః కామాదిభిర్నిత్యమవిలిప్తో యథా నభః విన్దన్తి మునయః కేచిజ్జానన్తి జనకాదయః తద్భక్తా నిర్మలాత్మానః సమ్యగ్జానన్తి నిత్యదా భక్తచిత్తానుసారేణ జాయతే భగవానజః ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే కీష్కిన్ధాకాణ్డే పఞ్చమే సర్గే రామావతారరహస్యం సమ్పూర్ణమ్॥

rāmāvatārarahasyam śrī-mahādeva uvāca sarvajño nityalakṣmīko vijñānātmā'pi rāghavaḥ||16|| shlokacount17 sītāmanuśuśocārttaḥ prākṛtaḥ prākṛtāmiva buddhyādisākṣiṇastasya māyākāryātivartinaḥ rāgādirahitasyāsya tatkāryaṃ kathamudbhavet brahmaṇoktamṛtaṃ kartuṃ rājño daśarathasya hi tapasaḥ phaladānāya jāto mānuṣaveṣadhṛk māyayā mohitāḥ sarve janā ajñānasaṃyutāḥ kathameṣāṃ bhavenmokṣa iti viṣṇurvicintayan kathāṃ prathayituṃ loke sarvalokamalāpahām rāmāyaṇābhidhāṃ rāmo bhūtvā mānuṣaceṣṭakaḥ krodhaṃ mohaṃ ca kāmaṃ ca vyavahārārthasiddhaye tattatkālocitaṃ gṛhṇan mohayatyavaśāḥ prajāḥ anurakta ivāśeṣaguṇeṣu guṇavarjitaḥ vijñānamūrtirvijñānaśaktiḥ sākṣyaguṇānvitaḥ ataḥ kāmādibhirnityamavilipto yathā nabhaḥ vindanti munayaḥ kecijjānanti janakādayaḥ tadbhaktā nirmalātmānaḥ samyagjānanti nityadā bhaktacittānusāreṇa jāyate bhagavānajaḥ ||iti śrīmadadhyātmarāmayaṇe umāmaheśvarasaṃvāde kīṣkindhākāṇḍe pañcame sarge rāmāvatārarahasyaṃ sampūrṇam||