सुग्रीवकृत-रामस्तोत्रम् सुग्रीव उवाच shlokacount75 देव त्वं जगतां नाथः परमात्मा न संशयः मत्पूर्वकृतपुण्यौघैः सङ्गतोऽद्य मया सह त्वां भजन्ति महात्मानः संसारविनिवृत्तये त्वां प्राप्य मोक्षसचिवं प्रार्थयेऽहं कथं भवम् दाराः पुत्रा धनं राज्यं सर्वं त्वन्मायया कृतम् अतोऽहं देवदेवेश नाकाङ्क्षेऽन्यत्प्रसीद मे आनन्दानुभवं त्वाऽद्य प्राप्तोऽहं भाग्यगौरवात् मृदर्थं यतमानेन निधानमिव सत्पते अनाद्यविद्यासंसिद्धं बन्धनं छिन्नमद्य नः यज्ञदानतपःकर्मपूर्तेष्टादिभिरप्यसौ न जीर्यते पुनर्दार्ढ्यं भजते संसृतिः प्रभो त्वत्पाददर्शनात्सद्यो नाशमेति न संशयः क्षणार्धमपि यच्चित्तं त्वयि तिष्ठत्यचञ्चलम् तस्याज्ञानमनर्थानां मूलं नश्यति तत्क्षणात् तत्तिष्ठतु मनो राम त्वयि नान्यत्र मे सदा रामरामेति यद्वाणी मधुरं गायति क्षणम् स ब्रह्महा सुरापो वा मुच्यते सर्वपातकैः न काङ्क्षे विजयं राम न च दारसुखादिकम् भक्तिमेव सदा काङ्क्षे त्वयि बन्धविमोचनीम् त्वन्मायाकृतसंसारस्त्वदंशोऽहं रघूत्तम स्वपादभक्तिमादिश्य त्राहि मां भवसङ्कटात् पूर्वं मित्रार्युदासीनास्त्वन्मायावृतचेतसः आसन्मेऽद्य भवत्पाददर्शनादेव राघव सर्वं ब्रह्मैव मे भाति क्व मित्रं क्व च मे रिपुः यावत्त्वन्मायया बद्धस्तावद्गुणविशेषता सा यावदस्ति नानात्वं तावद्भवति नान्यथा यावन्नानात्वमज्ञानात्तावत्कालकृतं भयम् अतोऽविद्यामुपास्ते यः सोऽन्धे तमसि मज्जति मायामूलमिदं सर्वं पुत्रदारादिबन्धनम् तदुत्सारय मायां त्वं दासीं तव रघूत्तम त्वत्पादपद्मार्पितचित्तवृत्ति\- स्त्वन्नामसङ्गीतकथासु वाणी त्वद्भक्तसेवानिरतौ करौ मे त्वदङ्गसङ्गं लभतां मदङ्गम् त्वन्मूर्तिभक्तान् स्वगुरुं च चक्षुः पश्यत्वजस्रं स शृणोतु कर्णः त्वज्जन्मकर्माणि च पादयुग्मं व्रजत्वजस्रं तव मन्दिराणि अङ्गानि ते पादरजोविमिश्र- तीर्थानि बिभ्रत्वहिशत्रुकेतो शिरस्त्वदीयं भवपद्मजाद्यैर्- जुष्टं पदं राम नमत्वजस्रम् ॥इति श्रीमदध्यात्मरामायणे उमामहेश्वरसंवादे किष्किन्धाकाण्डे प्रथमे सर्गे सुग्रीवकृतं श्री-रामस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

సుగ్రీవకృత-రామస్తోత్రమ్ సుగ్రీవ ఉవాచ shlokacount75 దేవ త్వం జగతాం నాథః పరమాత్మా న సంశయః మత్పూర్వకృతపుణ్యౌఘైః సఙ్గతోఽద్య మయా సహ త్వాం భజన్తి మహాత్మానః సంసారవినివృత్తయే త్వాం ప్రాప్య మోక్షసచివం ప్రార్థయేఽహం కథం భవమ్ దారాః పుత్రా ధనం రాజ్యం సర్వం త్వన్మాయయా కృతమ్ అతోఽహం దేవదేవేశ నాకాఙ్క్షేఽన్యత్ప్రసీద మే ఆనన్దానుభవం త్వాఽద్య ప్రాప్తోఽహం భాగ్యగౌరవాత్ మృదర్థం యతమానేన నిధానమివ సత్పతే అనాద్యవిద్యాసంసిద్ధం బన్ధనం ఛిన్నమద్య నః యజ్ఞదానతపఃకర్మపూర్తేష్టాదిభిరప్యసౌ న జీర్యతే పునర్దార్ఢ్యం భజతే సంసృతిః ప్రభో త్వత్పాదదర్శనాత్సద్యో నాశమేతి న సంశయః క్షణార్ధమపి యచ్చిత్తం త్వయి తిష్ఠత్యచఞ్చలమ్ తస్యాజ్ఞానమనర్థానాం మూలం నశ్యతి తత్క్షణాత్ తత్తిష్ఠతు మనో రామ త్వయి నాన్యత్ర మే సదా రామరామేతి యద్వాణీ మధురం గాయతి క్షణమ్ స బ్రహ్మహా సురాపో వా ముచ్యతే సర్వపాతకైః న కాఙ్క్షే విజయం రామ న చ దారసుఖాదికమ్ భక్తిమేవ సదా కాఙ్క్షే త్వయి బన్ధవిమోచనీమ్ త్వన్మాయాకృతసంసారస్త్వదంశోఽహం రఘూత్తమ స్వపాదభక్తిమాదిశ్య త్రాహి మాం భవసఙ్కటాత్ పూర్వం మిత్రార్యుదాసీనాస్త్వన్మాయావృతచేతసః ఆసన్మేఽద్య భవత్పాదదర్శనాదేవ రాఘవ సర్వం బ్రహ్మైవ మే భాతి క్వ మిత్రం క్వ చ మే రిపుః యావత్త్వన్మాయయా బద్ధస్తావద్గుణవిశేషతా సా యావదస్తి నానాత్వం తావద్భవతి నాన్యథా యావన్నానాత్వమజ్ఞానాత్తావత్కాలకృతం భయమ్ అతోఽవిద్యాముపాస్తే యః సోఽన్ధే తమసి మజ్జతి మాయామూలమిదం సర్వం పుత్రదారాదిబన్ధనమ్ తదుత్సారయ మాయాం త్వం దాసీం తవ రఘూత్తమ త్వత్పాదపద్మార్పితచిత్తవృత్తి\- స్త్వన్నామసఙ్గీతకథాసు వాణీ త్వద్భక్తసేవానిరతౌ కరౌ మే త్వదఙ్గసఙ్గం లభతాం మదఙ్గమ్ త్వన్మూర్తిభక్తాన్ స్వగురుం చ చక్షుః పశ్యత్వజస్రం స శృణోతు కర్ణః త్వజ్జన్మకర్మాణి చ పాదయుగ్మం వ్రజత్వజస్రం తవ మన్దిరాణి అఙ్గాని తే పాదరజోవిమిశ్ర- తీర్థాని బిభ్రత్వహిశత్రుకేతో శిరస్త్వదీయం భవపద్మజాద్యైర్- జుష్టం పదం రామ నమత్వజస్రమ్ ॥ఇతి శ్రీమదధ్యాత్మరామాయణే ఉమామహేశ్వరసంవాదే కిష్కిన్ధాకాణ్డే ప్రథమే సర్గే సుగ్రీవకృతం శ్రీ-రామస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్॥

sugrīvakṛta-rāmastotram sugrīva uvāca shlokacount75 deva tvaṃ jagatāṃ nāthaḥ paramātmā na saṃśayaḥ matpūrvakṛtapuṇyaughaiḥ saṅgato'dya mayā saha tvāṃ bhajanti mahātmānaḥ saṃsāravinivṛttaye tvāṃ prāpya mokṣasacivaṃ prārthaye'haṃ kathaṃ bhavam dārāḥ putrā dhanaṃ rājyaṃ sarvaṃ tvanmāyayā kṛtam ato'haṃ devadeveśa nākāṅkṣe'nyatprasīda me ānandānubhavaṃ tvā'dya prāpto'haṃ bhāgyagauravāt mṛdarthaṃ yatamānena nidhānamiva satpate anādyavidyāsaṃsiddhaṃ bandhanaṃ chinnamadya naḥ yajñadānatapaḥkarmapūrteṣṭādibhirapyasau na jīryate punardārḍhyaṃ bhajate saṃsṛtiḥ prabho tvatpādadarśanātsadyo nāśameti na saṃśayaḥ kṣaṇārdhamapi yaccittaṃ tvayi tiṣṭhatyacañcalam tasyājñānamanarthānāṃ mūlaṃ naśyati tatkṣaṇāt tattiṣṭhatu mano rāma tvayi nānyatra me sadā rāmarāmeti yadvāṇī madhuraṃ gāyati kṣaṇam sa brahmahā surāpo vā mucyate sarvapātakaiḥ na kāṅkṣe vijayaṃ rāma na ca dārasukhādikam bhaktimeva sadā kāṅkṣe tvayi bandhavimocanīm tvanmāyākṛtasaṃsārastvadaṃśo'haṃ raghūttama svapādabhaktimādiśya trāhi māṃ bhavasaṅkaṭāt pūrvaṃ mitrāryudāsīnāstvanmāyāvṛtacetasaḥ āsanme'dya bhavatpādadarśanādeva rāghava sarvaṃ brahmaiva me bhāti kva mitraṃ kva ca me ripuḥ yāvattvanmāyayā baddhastāvadguṇaviśeṣatā sā yāvadasti nānātvaṃ tāvadbhavati nānyathā yāvannānātvamajñānāttāvatkālakṛtaṃ bhayam ato'vidyāmupāste yaḥ so'ndhe tamasi majjati māyāmūlamidaṃ sarvaṃ putradārādibandhanam tadutsāraya māyāṃ tvaṃ dāsīṃ tava raghūttama tvatpādapadmārpitacittavṛtti\- stvannāmasaṅgītakathāsu vāṇī tvadbhaktasevāniratau karau me tvadaṅgasaṅgaṃ labhatāṃ madaṅgam tvanmūrtibhaktān svaguruṃ ca cakṣuḥ paśyatvajasraṃ sa śṛṇotu karṇaḥ tvajjanmakarmāṇi ca pādayugmaṃ vrajatvajasraṃ tava mandirāṇi aṅgāni te pādarajovimiśra- tīrthāni bibhratvahiśatruketo śirastvadīyaṃ bhavapadmajādyair- juṣṭaṃ padaṃ rāma namatvajasram ||iti śrīmadadhyātmarāmāyaṇe umāmaheśvarasaṃvāde kiṣkindhākāṇḍe prathame sarge sugrīvakṛtaṃ śrī-rāmastotraṃ sampūrṇam||